برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

قایقرانی که با عشق قوهای سپید پرواز کرد

چهارشنبه، ۱۶ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۳۳ — عصر امروز

فروردین ۱۳۷۷ مصادف است با روزی که سیروس قایقران کاپیتان پیشین تیم ملی ایران و اسطوره فوتبال گیلان بر اثر سانحه رانندگی دار فانی را وداع گفت

سیروس قایقرانسیروس قایقران

یازده سال از عمر فوتبال حرفه‌ای ایران می‌گذرد در این سال‌ها ستاره‌های کاغذی زیادی در فوتبال ایران ظهور کرده‌اند؛ ستاره‌هایی که نه به خاطر منش و خلق و خوی پهلوانی و مردمداری که بیشتر به خاطر ژست‌ها و تیپ‌های هالیوودی‌شان محبوب برخی شده‌اند.

فوتبال ایران حرفه‌ای شده اما در این فوتبال حرفه‌ای ارزش‌ها رنگ باخته‌ یا کم رنگ شده‌ است. شاید به همین دلیل است که منشوری‌های فوتبال ایران هموار در صدر اخبار هستند و اسم و عکس‌شان از روی جلد روزنامه‌ها و نشریات کنار نمی‌رود. شاید قحطی آمده، آن هم از نوع بدش...

اما زمانی که فوتبال ما آماتور بود، زمانی که عشق و تعصب به پیراهن باشگاهی و هواداران و فوتبالدوستان حرف اول را می‌زد فوتبال این مرز و بوم پرستاره بود.

پس بی دلیل نیست که این روزها نام برخی از ستاره های حرفه ای را با نام همان آماتورها در ورزشگاه فریاد می زنند بلکه بر ابهت و محبوبیت شان افزوده شود.

در این فوتبال به اصطلاح حرفه‌ای چقدر یافتن مرد اخلاق و اسطوره سخت است! پیدا کردن ورزشکار مردمی چه دشوار شده و گویی گام های اخلاقی به جای پیشرفت، پسرفته کرده اند.

عاطفه ها همچنان به اندازه همان سال های نه چندان دور دوست داشتنی هستند.

مردم این سرزمین محبت را دوست دارند و بی دلیل نیست که اهدای پیراهن یک ورزشکار به پسری که با عشق به ورزشگاه می آید، مانند گذشته در دل‌ها می نشیند و مردم هم قدردان چنین حرکتی می شوند.

مرحوم سیروس قایقران، کاپیتان پیشین تیم ملی ایران نیز چنین ویژگی هایی داشت و گاها رفتارهای پر محبتش فراتر از این‌ها بود. او مردم را دوست داشت و مردم هم او را از ته دل دوست داشتند و اگر نامش را در ورزشگاه‌ها فریاد می‌زدند به خاطر لیدرها یا افرادی خاص نبود. مردم دوستش داشتند و در کنار فوتبال با او زندگی می کردند.

سیروس از زمین‌های خاکی کلویر بندر انزلی به سطح اول فوتبال ایران رسید همان جایی که حالا مزار خودش و پسرش است.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391