برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

سخنی با طرفداران تیمهای لیگ برتری

شنبه، ۳۱ تیر ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۱۶ — گل

گلایه های یک هوادار تراکتورسازی از فضای کلی فوتبال ایران

بارها این جمله را شنیده ایم که هروقت تیم های پایتخت قوی بوده اند تیم ملی قوی تری داشته ایم.
اما آیا حضورتیم هایی چون فولاد خوزستان ،سپاهان اصفهان ،پاس و ابومسلم در صعود ایران به جام جهانی ۲۰۰۶ بی تاثیر بود؟ چند درصد از بازیکنان تیم ملی آن دوره مربوط به سرخابیان پایتخت بود؟ به نظر می رسد که به چند دلیل سخنان پیشکسوتان آبی و قرمز پایتخت کلیشه ای به نظر می رسد؟
نکته ی مهم دراین مورد مربوط به تاریخ حضور ایران دررقابت های جام جهانی می شود.در اولین حضور ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ ، لیگ تخت جمشیدبرگزار می‌شد که تنها ،میدانی برای عرض اندام تیم های معروفی چون استقلال وپرسپولیس بود.بازیکنان شهرستانی نیز بعد از چندین سال بازی ،برای حضور در تیم ملی مجبور به بازی در تیم های مطرح پایتخت بودند.
بعد از گذشت چندین سال ،دیگر خبری از نسل درخشان حجازی ،پروین ،روشن‌ها و ابوالقاسم پورها نبود.تیم ملی ایران در مسابقات آسیایی بد کار نمی کرد اما توفیق حضور در جام جهانی را نمی یافت.در دهه ی هفتاد ،تیم های استقلال و پیروزی بازیکنان مستعد تیم هایی از قبیل تراکتورسازی،صنعت نفت ،ابومسلم و فولاد خوزستان را خریداری می کرد و خود این بازیکنان با توجه به نبود امکان لازم برای ترقی سطح فوتبالی در محل زندگی خود و آرزوی حضور در تیم ملی هر چه زودتر،خود را به سرخابی های پایتخت می رساندند و استقبال پر شماری از دو تیم پایتخت صورت می گرفت. اما بعد از جام جهانی ۹۸ فرانسه نوعی رکود و روزمرگی در رقابتهای فوتبالی لیگ دیده می شد.مردم برای تماشای رقابت های برون مرزی تیم ملی فوتبال و جام باشگاه های آسیا رغبت بیشتری نشان می دادند. در این مدت تنها ایران دو بار به جام جهانی صعود کرده بود و با این حال همیشه ادعای بهترین تیم آسیایی را داشت.تماشاگر کمتری به بازی های پرسپولیس و استقلال می آمد ودر بازی های تیم های دیگرخبری از حضور تماشاگربه میزان قابل توجهی نبود.این روند هم چنان ادامه یافت و با حرفه ای شدن لیگ رنگ تازه ای به خود گرفت.
.این امر در سیاست های صدا و سیما در قبال تیم های شهرستانی صادق بود. اما قاعده ی بازی عوض شد.حضور تیمی از شمال غرب ، باعث تغییر در آمارو ارقام تماشاگران شد.گویی لیگ برتر جانی تازه یافته بود.رفته رفته نظر اکثریت کارشناسان به این تیم جلب شد. روند نتیجه گیری این تیم در سه سال فوق العاده بوده است. طوری که چنین انتظاری از یک تیم تازه لیگ برتری شده نمی رفت اما نحوه ی برخورد با طرفداران تراکتور از سوی رسانه و سایر هموطنان چگونه بوده است.؟
لازم است کمی تامل کنید و خود به این پاسخ دهید. درجه ی بی اعتنایی به این تیم در صدا و سیما و رسانه‌ها به حدی است که تنها چند دقیقه به این تیم پرداخته می شود.حتی در مدت حضوراستیل آذین در لیگ برتر همزمان با تراکتور،این تیم تراکتور بود که بایکوت خبری می‌شد ودر هنگام وجود حاشیه ،عصبانیت طرفداران تراکتوررا با وندالیسم و وحشی گرایی ورزشی معادل می دانست .
. حتی با خواندن نظرات بعضی از دوستان در مورد تراکتور،به واژگانی چون جوگیر و بی جنبه برخورد می کنیم.
گویا طرفداران سایر تیم‌ها تراکتور سازی تبریز را به رسمیت نمی شناسند.و از اوج گیری آن احساس ناراحتی می کنند.آیا بهتر نیست به جای تخریب های بی مورد به تقویت همدیگر بپردازیم .
فراموش نکنیم که اکنون لیگ انگلیس دیگرچهار قطبه نیست.و شاهد حضور تیم هایی چون تاتنهام ومنچسنر سیتی هستیم .در فوتبال آلمان همگان دورتموند را به عنوان قطب جدید قبول کرده اند.شاید در اینجا باید به یاد سهراب افتاد که آب راگل نکنیم.
شاید ریزش تماشاگران تراکتور سازی بعدها موجب فرصت سوزی در فوتبال ایران گردد. فراموش نکنیم که شاهین بوشهر به لیگ دست اول سقوط کردو همه یاد ایام خواهیم کرد از تماشاگرانش.
پس بیایید چنین اشتباهاتی را در مورد تیم هایی چون تراکتور، گهر وصنعت نفت و دیگر تیم های پرطرفدار تکرار نکنیم.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391