برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

نظر استیلی درباره خرید سهام سرخابی

یکشنبه، ۲۵ تیر ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۸ — بی باک نیوز

ملی پوش سابق فوتبال کشورمان گفت: صحنه گلی که به آمریکا زدم با وجود گذشت ۱۴ تا ۱۵ سال از این قضیه، هنوز برای من زنده است ...

حمید استیلی

به گزارش خبرگزاری دانشجو، به منظور بررسی جایگاه اخلاق در ورزش و معرفی ورزشکارانی که فراتر از بعد ورزشی، مرام و مسلک پهلوانی را زنده نگه داشتند، به سراق حمید استیلی، بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال، سرمربی و بازیکن سابق تیم پرسپولیس رفتیم تا در این زمینه با او گفت‌وگو کنیم

پس از تماس تلفنی با او، قرار ملاقات را در مدرسه فوتبالی در تهرانسر گذاشتیم و ساعت ۸ صبح در مدرسه حاضر بودیم و دیدیم که استیلی با حوصله تمام در حال صحبت با والدین بچه هاست و بعد از چند دقیقه متوجه حضور ما شد اما به دلیل مشغله زیاد امکان صحبت تا پایان کلاس فراهم نشد.

همین مسئله سبب شد تا در مدت زمان ۲ ساعت در کنار زمین شاهد تمرین کردن استیلی با بچه های ۶- ۷ ساله باشیم.

در همان ابتدای کلاس، استیلی از بچه‌ها خواست تا با صلواتی کلاس را آغاز کنند و ذکر «یا علی» نیز در تمام مدت بر سر زبان بچه‌ها بود.

استیلی در تمام مدت در زمین با دقت تمرینات را زیر نظر داشت و پس از پایان تمرین نیز مدتی را مشغول گرفتن عکس یادگاری با بچه‌ها و خانواده‌ها شد.

مصاحبه کامل با حمید استلی در ذیل آمده است:

شهرت با گذشت زمان از بین می‌رود اما محبوبیت ماندنی است

من قبل از اینکه به سن بلوغ برسم به بازیکنانی علاقه داشتم که بازی و تکنیک خوبی داشتند اما وقتی سن من بالاتر رفت، مربیان به مسائل اخلاقی تاکید ویژه ای داشتند و فهمیدم اخلاق در ورزش حرف اول را می زند.

من موقع تمرین با بچه های ۷-۸ ساله بر مسائل اخلاقی تاکید زیادی می کنم؛ احترام به بزرگتر‌ها به خصوص پدر و مادر و بوسیدن دست و صورت آنها را مورد تاکید قرار می دهم و همین مسئله سبب شده است تا والدین بچه‌ها حس رضایت داشته باشند.

مسائل اخلاقی در ورزش بسیار مهم است چون شهرت خیلی زود از بین می‌رود ولی توجه به مسائل اخلاقی سبب محبوبیت می شود و محبوبیت همیشه ماندگار است.
تلاش کردم اخلاق مداری را در عمل نشان دهم نه در صحبت

از مربیان و خانواده ام تشکر می کنم که مسائل اخلاقی را رعایت کردند و من توانستم یک مقدار کوچک این مسائل را در دوران بازیگری و مربیگری خود در عمل نشان بدهم و در حد حرف و صحبت باقی نماند.

خیلی مهم است که بازیکنان بدانند فوتبال در یک طرف قضیه است و در طرف دیگر موضوع الگوی صحیح بودن و توجه به مسائل اخلاق است.

بازیکنی مثل لئونل مسی خارج از تکنیک بالایی که دارد به اخلاق مداری مشهور است و هیچگاه در زمین شاهد رفتار ناهنجاری از او نیستیم.

مسئله اخلاق نه تنها در ایران بلکه در جهان برای همه اهمیت دارد، ورزشکاران باید بدانند که آنها مال خودشان نیستند و باید در جامعه مراقب اخلاق و رفتار خود باشند؛ من فکر می‌کنم صبری که در رفتار با مردم و حتی در میدان ورزشی دارم، لطف خداوند است.

در حالیکه برخی افراد مبالغ بالایی در فوتبال دریافت می‌کنند رایگان در مدرسه فوتبال شهرداری کارمی کنم

از آنجا که من از مربیان لیگ برتری هستم زمانیکه تصمیم گرفتم با بچه‌ها فوتبال کار کنم و در کلاس های فوتبال شهرداری به عنوان مربی حاضر شوم عده ای زیادی عنوان های مرا یادآوری کردند و این کار را در حد نام من ندانستند ولی من بر خلاف برخی از مربیان که تنها چند جلسه اول را در کلاس‌ها حاضر می شوند، تا پایان دوره آموزشی در کنار بچه‌ها می مانم و تجربیات خود را به آنها منتقل می کنم.

از آنجا که فعلا تیمی ندارم و مشغله کاری کمتری دارم و همچنین مسئله اخلاق از نظرم بسیار مهم است، لازم دانستم در این شرایطی که برخی افراد مبالغ بالایی در فوتبال دریافت می‌کنند بدون دریافت هیچ دستمزدی در کلاس های آموزش فوتبال شهرداری حاضر شوم.

می خواهم خدمتی ناچیز از نظر فنی و اخلاقی برای بچه‌ها انجام دهم

عده‌ای از این رفتار من تعجب می‌کنند و فکر می‌کنند چیزی در کار است ولی من صادقانه در این دو ماه زمان خود را در اختیار مدارس فوتبال قرار می‌دهم تا خدمتی حتی ناچیز از نظر فنی و اخلاقی برای بچه‌ها انجام دهم.

اگر هم در این کلاس‌ها استعدادی را شناسایی کنم با کمک دوستانی که دارم آنها را به باشگاه هایی که استعداد آنها بالفعل شود، معرفی می‌کنم یا بعد از تابستان کلاس‌های ویژه‌ای برای آنها تدارک می‌بینم تا این استعدادها هرز نرود؛ چرا که در کشور ما مسئله استعدادیابی خوب و کامل انجام نمی‌شود در حالی‌که ما در کل کشور استعدادهای زیادی داریم و باید آنها را بارور کرد.
نتیجه گرایی اخلاق را کم رنگ کرده است

متاسفانه در این روزها مقوله اخلاق در ورزش کم‌رنگ شده است و دلیل آن نتیجه‌گرایی در ورزش است به طوریکه متاسفنه همه چیز را فدای کسب نتیجه می‌کنیم، وقتی تنها نتیجه مهم باشد ارزش‌ها زیر سوال می‌رود، به علاوه نتیجه گرایی سبب شده است تا ثبات در کار مدیران و مربیان وجود نداشته باشد، در نتیجه مسئله اخلاق کمرنگ تر از گذشته شود و اگر کسی بخواهد به اخلاق توجه کند چون نتیجه لازم را به دست نمی‌آورد به سرعت در ورزش نابود می شود.

بازیکن سالاری در فوتبال بیداد می کند

در کشور ما بازیکن سالاری بیداد می‌کند و دلیل آن عدم قانون‌مند بودن باشگاه های ورزشی است، برخی از اصول و قوانین باید در باشگاه‌ها رعایت شود، در غیر این صورت در صورت بروز یک سری از مشکلات «کدخدا منشی» را راه حل مناسب می دانند و این مسئله به باشگاه ضربه می‌زند.

اگر اصول و قوانین مناسب و قابل اجرایی در باشگاه‌ها وجود داشته باشد همه بازیکنان از آن تبعیت می‌کنند همانگونه که بازیکنان ما وقتی به خارج از کشور می‌روند با انضباط هستند و قوانین را رعایت می‌کنند؛ چون باشگاه‌ها قانون دارند و همه افراد ملزم به رعایت آن هستند.

تربیت بازیکنانی اخلاق مدار باید در تیم های پایه آغاز شود

هر باشگاه باید برای رعایت اخلاقیات کار کند اما متأسفانه در باشگاه‌ها به تیم‌های پایه اهمیت داده نمی‌شود و هر کس در راس کار قرار می‌گیرد تنها به تیم بزرگسال توجه می‌کند، اما تربیت بازیکنانی اخلاق مدار باید در تیم های پایه آغاز شود و باید مربیانی که در تیم های پایه قرار می گیرند افرادی اخلاق‌مدار باشند تا بتوانند اخلاق و رفتار را به بازیکنان آموزش دهند ولی در باشگاه های ما این مسائل وجود ندارد.

عدم توجه به این مسئله سبب شده است بازیکنان زمانی که رشد پیدا می‌کنند چون خوب آموزش ندیده اند با مشکل روبه‌رو ‌شوند و من اعتقاد دارم این مسئله به مدیریت باشگاه‌ها برمی‌گردد.

اگر مشکلات سیستم مدیریت را حل کنیم، می‌توانیم بازیکنان خوبی در میدان ورزش پرورش دهیم و هر چقدر که دانشگاهیان و رسانه‌ها بر روی این مسئله بیشتر کار کنند، نتیجه بهتری حاصل می‌شود.
توهین در استادیوم‌ها یک مشکل فرهنگی است

اکنون در استادیوم‌ها زمانی که تیمی برنده نمی شود، شاهد ناسزاگویی هواداران هستیم، اما در کشورهای خارجی زمانی که تیم حتی ۴ گل هم دریافت می‌کنند، تماشاگران همچنان تیم خود را تشویق می‌کنند که متاسفانه در ورزش کشور ما این اتفاق نمی‌افتد؛ این یک مسئله فرهنگی است و باید در مورد آن کار بیشتری صورت گیرد.

هوادار واقعی کسی است که در سختی در کنار تیم باشد و در کنار آن نیز بازیکنان نقش مهمی دارند و باید طوری در زمین بازی کنند که هواداران به این باور برسند که بازیکنان با تمام وجود برای کسب نتیجه می دوند در واقع بازیکن و هوادار مکمل هم هستند، اما باید احترام بین آنها همواره حفظ شود.

هودار نباید به خودش اجازه دهد به بازیکن، مربی و یا مدیر تیم توهین کند. هواداران اکثرا جوانانی هستند که برای تخلیه انرژی به استادیوم می‌آیند و زمانی که می‌بینند ۱۰۰ نفر شروع به توهین می‌کنند آنها نیز در همان حال و هوا قرار می‌گیرند.

تقویت فضای فرهنگی استادیوم‌ها اهمیت بسیاری دارد و باید همه افراد وظیفه خود را در این زمینه بدانند و مهمتر از همه باشگاه‌ها هستند که در خصوص این مسئله نقش پر رنگی را ایفا می کنند.

دلالی در فوتبال درست مثل بدهی باشگاه‌هاست که هر ساله افزایش می‌یابد

وجود دلال‌ها در فوتبال به دلیل عدم قانون‌مند بودن باشگاه‌هاست و اگر باشگاه‌های ما قوانین مشخصی داشته باشند این مشکل نیز حل خواهد شد.

قطعا یک مربی برای جذب بازیکن مستقیم با خود بازیکن صحبت نمی‌کند، بلکه با مدیر برنامه‌های آن بازیکن هماهنگ می کند، اما این مسئله در فوتبال ما درست تعریف نشده است و می‌بینیم که یک مدیر برنامه، مدیر برنامه ۲۰۰ بازیکن است و این مسئله هر سال بدتر از گذشته می‌شود.

دلالی در فوتبال درست مثل بدهی باشگاه‌هاست که هر ساله افزایش می‌یابد و در آخر فصل و زمان تسویه حساب نیز با بازیکنان و یا مربیان صحبت می‌کنند و آنها را متقاعد به کاهش مبلغ طلب خود می‌کنند.

خصوص شدن باشگاه‌ها مشکل سقف قرارداد را رفع نمی‌کند

بازیکنان فوتبال در همه جای دنیا بیشتر از بسیاری از افراد آن جامعه پول دریافت می‌کنند، اما این مسئله را در کشور ما بیش از اندازه بزرگ می‌کنند.

سقف قرارداد جز اینکه به فوتبال آسیب بزند، هیچ سود دیگری ندارد و مطمئنا بازیکنی که توانایی بیشتری دارد باید پول بیشتری دریافت کند؛ مهم این است که پرداخت پول به بازیکنان قانون‌مند باشد برخی معتقدند با خصوصی شدن باشگاه‌ها این مشکلات برطرف می‌شود، اما من معتقدم با این شرایط خصوصی شدن باشگاه‌ها غیرممکن است.

تا وقتی که دولت به بخش های خصوصی کمک نکند، خصوصی شدن باشگاه‌ها امکان‌پذیر نیست. در چندین فصل گذشته یکی دو تیم خصوصی شدند، اما از بین رفتند؛ چون وقتی هزینه با درآمد سازگار نباشد جز ضرر چیز دیگری به همراه ندارد.

شاید تیم هایی مانند استقلال و پرسپولیس به دلیل داشتن هواداران در این خصوص مشکل کمتری داشته باشند، اما مطمئنا سایر تیم‌ها با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شوند.
برای خصوصی سازی باید شرایط تمام تیم‌ها درنظر گرفته شود، نه فقط استقلال و پرسپولیس

ما در لیگ برتر ۱۸ تیم داریم شاید استقلال و پرسپولیس در چشم باشند، اما باید طوری برنامه‌ریزی کنند که شرایط سایر تیم‌ها نیز بررسی شود. وقتی که امکان درآمدزایی برای باشگاه‌های خصوصی وجود نداشته باشد مطمئنا هیچ کس ۳۰ درصد سهام باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس را نمی‌خرد؛ چون هم اقلیت باشگاه‌ محسوب می‌شود و هم باید هزینه زیادی انجام دهد.

برای اینکه در بحث خصوصی‌سازی مانند سایر بخش‌ها موفق شویم، یک عزم ملی لازم است. زمانی که در هر بخش فشارها بیشتر شود مطمئنا نتیجه حاصل می‌شود.

عدم حساسیت مسئولان روی والیبال و بسکتبال باعث موفقیت این رشته‌ها شده است

مدتی قبل از مناطق غربی کشور از جمله سرپل ذهاب، مریوان، سنندج و کرمانشاه دیدن کردم و متوجه شدم که استعدادهای خوبی در این بخش‌‌های دور افتاده کشور وجود دارد، اما هیچ کس وجود ندارد که این استعدادها را شناسایی کند که این نشان می دهد که متاسفانه در این زمینه برنامه‌ریزی نداریم.

هر کسی که در راس کار قرار می‌‌گیرد ثبات مدیریتی ندارد و نمی‌تواند برنامه بلندمدتی ارائه کند؛ چرا ما در والیبال و بسکتبال موفق بوده‌ایم؟ دلیل آن این است که یک برنامه‌ریزی بلندمدت در این زمینه‌ها داشتیم و نتیجه آن را هم در بازی‌های درخشان تیم والیبال در مسابقات جهانی دیدیم.

می‌توان گفت که عدم حساسیت مسئولین ورزش کشور بر روی این رشته‌ها سبب شد تا آنها زمان کافی برای رشد و استعدادیابی داشته باشند و توانستند بعد از ۱۰ سال موفقیت چشمگیری داشته باشند.

آینده نگری در فوتبال ما بی‌معناست

در فوتبال ما آینده‌نگری معنایی ندارد و تنها برنامه‌‌های کوتاه‌مدت و سطحی اجرا می‌شود و اینکه یک بازیکنی شناسایی شود، کاملا شانسی و اتفاقی است که اگر این روش را ادامه دهیم راهی که ۱۰ ساله می‌توان طی کرد، باید ۵۰ ساله طی کنیم.

ما سه دور به جام جهانی رفتیم و شاید همه اذعان داشته باشند که بهترین تیم ایران در سال ۱۹۹۸ بود و بسیاری از بازیکنان در این دوره لژیونر شدند، اما نباید از یاد ببریم که تنها هدف ما نباید رفتن به جام جهانی باشد.

صعود به جام جهانی نباید هدف نهایی باشد

رفتن به جام جهانی یکی از اهداف ماست، ولی نباید هدف نهایی باشد، اما متاسفانه برنامه‌ریزی‌های فوتبال کشور به سمتی است که صعود به جام جهانی هدف نهایی است و تیم‌های پایه و باشگاه‌ها در برنامه ریزی‌ها جایی ندارند.

تفاوتی که در فوتبال ایران با گذشت یک نسل صورت گرفته است، فقط مربوط به فوتبال نیست، بلکه در کل کشور در طول این ۱۰ سال شاهد تحولات زیادی بودیم و آن هم به دلیل وجود تکنولوژی‌ها و حتی فرهنگ‌های جدید در کشور است.

پول قرارداد بازیکنان در دید قرار می‌گیرد، اما پول‌هایی که از بانک‌ها خارج می شود، نه

متاسفانه مسائل اخلاقی کم رنگ شده و بسیاری از کارهای خوب فوتبالیست‌ها دیده نمی‌شود و کارهای غیراخلاقی آنها بزرگ می‌شود و شاید به خاطر اینکه فوتبال ویترین ورزش کشور است و همه به آن توجه می‌کنند و حتی برای همه مهم است که بازیکنان چه مبالغی دریافت می‌کنند، اما اگر دقت کنیم می‌بینیم که در بانک‌های کشور چه معضلاتی وجود دارد و شاید صدها برابر فوتبال این کشور پول از آنها رفته است ولی این مسئله ویترین نیست.

صحنه گل به آمریکا برای من همیشه زنده است

به مرور زمان و به کمک روانشناسان و مربیان یاد گرفته‌ام که چگونه استرس خود را کم کنم. پیش از جام جهانی ۱۹۹۸ دکتر مهدی الهی قمشه‌ای در اردوی ما حاضر شد که در خصوص مسائل روحی و روانی کمک زیادی به اعضای تیم کرد.

فوتبال مانند زندگی روزمره مردم است و بالا و پایین بسیاری دارد برای همین مردم علاقه زیادی به آن دارند.

صحنه گل زدنم به آمریکا با وجود گذشت ۱۴ تا ۱۵ سال از این قضیه، هنوز یک صحنه زنده برای من است.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391