برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

فوتبال دولتی اصلاح‌پذیر نیست

یکشنبه، ۱۲ شهریور ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۳۷ — جوان‌آنلاین

جدول رده‌بندی لیگ برتر این روزها شکل و شمایلی متفاوت با گذشته پیدا کرده است و تیم‌های پرخرج و نامدار جایی در بین بالانشینان ندارند. در عوض باشگاه‌های بی‌ادعاتر، با سر و صدایی اندک، بالانشینی را تجربه می‌کنند. پرسپولیس که قوانین را بی‌ترس از قانونگذار مچاله کرده و به زباله‌دان انداخته نیز بی‌آنکه بداند چرا به این روز سیاه افتاده، در جمع قعرنشینان دست و پا می‌زند. استقلال هم برخلاف انتظارات، چنگی به دل نمی‌زند و صرفاً روزگار را می‌گذراند. به راستی چه اتفاقی افتاده که رویانیان ستاره‌ها را جمع‌آوری کرده، ولی توفیق رفیق راهش نمی‌شود و تیم کهکشانی وی جز باخت و مساوی دستاوردی ندارد؟‌آیا وزارتی‌ها و در رأس آنان، عباسی که الان در لندن به سر می‌برند از او بابت ریخت و پاش‌هایش حساب خواهند کشید؟‌یا می‌نشینند و بر باد رفتن اسکناس‌های بی‌زبانی را که خرج ناکامی‌های سرخ‌پوشان شده نظاره می‌کنند؟ آیا وقت آن نشده به خود آییم و فوتبال ایران را به دور از حب و بعض‌های گروهی و سیاسی تحلیل و اداره کنیم تا نسل‌های آتی نیز چون ما مجبور نباشند برای تماشا کردن فوتبال زیبا به جعبه جاو پناه ببرند و دیدارهای سایر کشورها را ببینند؟!

واقعیت این است که بعداز ورود پول به کل ورزش، به ویژه فوتبال، آنانی که مشام پول‌یاب قوی‌تر دارند به سرعت به طرف این رشته هجوم آوردند و همچون کرکس‌های گرسنه به جانش افتادند. ایشان در کنار سیاسیونی که از فوتبال بعد تبلیغاتی‌‌اش را طلب می‌کردند، دو تیغه قیچی‌‌ای را تشکیل دادند که ریشه را زد، به گونه‌ای که امروز به جرئت می‌توان گفت که بدون پول و پارتی، رسیدن یک بازیکن به سطوح بالا شبیه معجزه است.

ذکر این نکته که عاشقان زر در فوتبال ما حاکمیتی چندین ساله دارند، تکرار مکررات است، اما این راه حل که اگر سیاسیون فضا را برای آنان باز نگذارند، میدان فعالیت‌شان محدودتر می‌شود، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. متأسفانه هرچه جلوتر می‌رویم رنگ سیاسی فوتبال ما غلیظ‌تر می‌شود و از آنجایی که شیاطین اقتصادی فوتبال،‌ همچون آتش به سهولت جای خود را باز می‌کنند، نفوذشان در ساختارهای سستی که سیاسیون وارداتی به ورزش بنا می‌کنند به سرعت افزایش می‌یابد، به گونه‌ای که گاهی سرعت ورودشان به مراکز تصمیم‌گیری در باشگاه‌ها، طعنه به برق و باد می‌زند و از آنجایی که «پی‌اچ‌دی» چاپلوسی دارند، خیلی زود روی نزدیک‌ترین صندلی به رؤسا می‌نشینند و خناسانه، در وجود آنان می‌دمند. عجیب‌تر اینکه کسانی که داعیه سیاسی بودن دارند نیز به راحتی گول این «بله قربانگوها» را می‌خورند و مسیر را برای سوءاستفاده ایشان هموار می‌سازند و در مواردی (تأکید می‌شود، فقط در مواردی) فقدان تربیت اخلاقی مدیران سیاسی ورزش، آنان را هم وارد گردونه فعالیت‌هایی اقتصادی‌ می‌کند که مشروعیت آن شبهه شدید دارد! روند مذکور کار را به جایی می‌رساند که مدیرانی اینگونه خود نیز کم‌کم تبدیل به کانون فساد اقتصادی می‌شوند و رفته رفته ترجیح می‌دهند حضورشان در فوتبال همیشگی شود، چرا که رشد اقتصادی دراین بخش بی‌دردسر و نظارت بر فعالیت‌های پولساز آن، در حد تعارف است! حال اگر در نظر بگیریم که پرورش استعداد در چنین فضایی ابداً منافع مالی جریان فاسد را تأمین نمی‌کند متوجه می‌شویم که چرا سال‌هاست شاهد تولد پدیده قابل طرح در سطح آسیا نبوده‌ایم، هر چند که این فقط یکی از دلایل افت سال‌های اخیر فوتبال ایران است.

البته فساد حاکم بر فوتبال جدا از فساد حاکم بر اخلاق اقتصادی جامعه، نه قابل بررسی است و نه قابل اصلاح! اتفاقاً یکی از دلایلی که هر تحلیلگر منطقی‌ را به این نتیجه می‌رساند که حداقل در شرایط کنونی اصلاح ناهنجاری‌های فوتبال ایران بعید است، همین درهم تنیدگی بخش‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و ورزشی با یکدیگر است! بنابراین می‌توان نتیجه گرفت اصلاح فوتبال بدون سر و سامان دادن به شئون دیگر کشور، تفکری کارتونی است، اما اگر دولت پای خود را از گلیم این رشته بیرون بکشد(وقتی گفته می‌شود دولت، نظامی‌ها را هم شامل می‌شود) و صرفاً به نظارت اکتفا کند، آن وقت است که می‌توان اصلاحات را – هر چند کند- آغاز کرد. اینکه ذکر شد فقط نظارت، یعنی اینکه حتی کمک مالی هم به هیچ تیمی نشود تا بخش خصوصی جرئت سرمایه‌گذاری را به خود بدهد. آنگاه است که باشگاه‌ها هم تیم‌های پایه خوبی خواهند داشت و هم بسیاری از مشکلات امروز فوتبال به خودی خود مرتفع می‌شود. طبعاً تا چنین شرایطی فراهم نشود( که بعید است به این زودی‌ها فراهم شود) توقع داشتن فوتبالی پاک و رو به رشد خیالبافی‌ای بیش نیست.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391