برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

آرزوی خلاصی از دست کاپیتان حاشیه‌ساز

دوشنبه، ۲۰ شهریور ۱۳۹۱، ساعت ۱۰:۱۰ — جوان‌آنلاین

«مشکل محبوبیت اوست. از کنار این مسئله نمی‌توان به آسانی گذشت. نمی‌توان برابر اعتراض هوادار ایستاد. باید به گونه‌ای دیگر رفتار کرد. باید این گونه القا شود که ما می‌خواستیم، اما او خود نخواست.»

علی کریمی و محمد رویانیان

این حرف‌ها یک بار دیگر هم زمزمه شده بود. فصل قبل. بعد از مصاحبه‌ای که به مزاج دنیزلی و رویانیان خوش نیامد. و حالا، بعد از گذشت چند ماه، باز هم شنیده می‌شود. حرف‌هایی که نشان از یک ناراحتی عظیم دارد. ناراحتی که گویا قرار نیست به این زودی تمام شود. حداقل نه قبل از آنکه یکی از میدان به در شود! ۱۲‌روز قبل، کاروان تیم ملی ایران را ترک کرد و کاپیتان سرخپوشان، یکی از مسافران این کاروان بود؛ مسافری که گویا خیلی‌ها منتظر خروجش بودند تا تمام آنچه را که مدت‌ها در دل نگه داشته بودند، رو کنند! هنوز زمان زیادی از رفتن کاپیتان نگذشته که زمزمه‌ها شروع و بحث‌های قدیمی، مطرح می‌شود. البته در قالب مسائل جدید!در حالی که همه آنچه مطرح می‌شود، مربوط به مدت‌ها قبل است. آنچه که بعد از بازی با داماش و در رختکن پرسپولیس اتفاق می‌افتد، پیش تر و زمان دنیزلی هم وقتی تیم نتیجه نمی‌گرفت، رخ داده بود. علی کریمی عصبانی است. کسی جرأت صحبت‌کردن با او را ندارد و او هم طاقت این ناکامی‌ها و نتایجی را که حال سرمربی هم شانه از زیر آن خالی می‌کند:«تیم را دیرترین زمان ممکن تحویل گرفته ام و شناختی از بازیکنان ندارم.» این اما برای کاپیتان قانع‌کننده نیست، وقتی ناراحتی را در قیافه صبور و منتظر هوادار می‌بیند و هیچ جوابی برای آن ندارد. کریمی با مانوئل تند حرف می‌زند و اعتراض می‌کند. او بزرگ‌تر تیم است و به جای بقیه حرف می‌زند. و اعتراض خود و سایرین و حتی هواداران را به گوش مربی می‌رساند؛ اعتراضی که به مزاج مانوئل و حتی رویانیان که خبر زود‌تر از حد معمول به او رسیده، خوش نمی‌آید. «او کاپیتان و بزرگ‌تر تیم است و از او توقع می‌رود در شرایط سخت تیم را جمع و جور کند، نه آنکه غر غر کرده و جو را متشنج کند.» این اعتراض مدیرعامل به برخورد کریمی است که ترجیح می‌دهد در محافل دوستانه آن را بیان کند تا در ملأ‌عام!

تیم برای رویارویی با الهلال قطر آماده می‌شود که خبری در اردو می‌پیچد. «علی کریمی اخراج شده!»خبر خیلی زود دهان به دهان می‌پیچد. دنیزلی بدون مشورت با مدیرعامل تصمیم به اخراج کریمی می‌گیرد. اعتراض او به نتیجه گیری‌های تیم و حالا هم به سفر‌های پی در پی تیم که او معتقد است جز خستگی برای سرخپوشان ثمری ندارد «مگر مارکوپولو هستیم». دنیزلی اما عادت ندارد به شنیدن اعتراض و دخالت در تصمیمات و کارهایش. برای او فرقی نمی‌کند مخالفش چه کسی است. کوچک یا بزرگ. اخراج، تصمیم سرمربی ترک تبار برابر اعتراض کاپیتان به اردوهای پشت سرهم و خسته‌کننده تیم است. رویانیان اما نمی‌خواهد در این شرایط تیمش بیش از این به حاشیه برود و با پادرمیانی، دنیزلی را از تصمیمش منصرف می‌کند، اما قلباً با این تصمیم موافق است. زمان زیادی تا پایان فصل نقل و انتقالات نمانده. مشاوران مدیرعامل این مسئله را مدام به او متذکر می‌شوند. او امیدوار است کریمی این دم آخری حرکتی، اقدامی، چیزی انجام دهد و پا پس بکشد. تمدید قرارداد با او یعنی شنیدن اشتباهات و یعنی هنوز هم کسی است که برابر مشکلات به زبان بیاید، خصوصاً که چندی پیش هم گفته طوری بازیکن بگیرید که باز هم تمام بار تیم روی دوش من نباشد. اما کریمی دست از پا خطا نمی‌کند و رویانیان نمی‌تواند به این راحتی از کنار او بگذرد. «محبوبیت کریمی را نباید نادیده گرفت. مردم او را دوست دارند و کنار گذاشتن او یعنی در افتادن با آنچه هوادار می‌خواهد.»

شیرینی، سرپرست جدید بعد از مراسم افطاری که با حضور بازیکنان در درفشی‌فر برگزار می‌شود، اطلاعیه‌ای روی برد می‌زند که اگر بازهم بازیکنان زود چنین مراسمی را ترک کنند، از مبلغ قرارداد آنها کسر می‌شود. بازیکنان سراغ کریمی می‌روند. او تا آخر مراسم حضور داشته، اما سایرین زودتر و برای استراحت کردن راهی هتل شده بودند. کریمی مسئله را با سرپرست در میان می‌گذارد و از او می‌پرسد آیا بندی در قرارداد وجود دارد در این خصوص؟و اطلاعیه خیلی زود از روی برد برداشته می‌شود، اما همراه با گله‌ای بلند بالا به گوش مدیرعامل می‌رسد. «او در همه امور دخالت می‌کند. کسی جز او اعتراض ندارد. اخلاقش خوب نیست. باید با او صحبت کنید. جدی!»

کریمی همراه تیم ملی راهی اردن شده است. او مدتی است که با خبرنگاران صحبت نمی‌کند. البته همواره کم مصاحبه می‌کند اما این بار ماجرا گویا به یک عهد در تیم ملی و بین ملی پوشان برمی گردد و نوعی اعتراض است. خبرنگاران و اصحاب رسانه از این مسئله شاکی هستند، اما این بهترین فرصت است برای هیزم گذاشتن زیر این آتش: «بعد بازی با داماش و در رختکن به مانوئل فحاشی می‌کند. اجازه ندادیم مانوئل متوجه شود. او فارسی نمی‌فهمد. مدیرعامل با او صحبت کرده و تذکر داده. اما عادت دارد به این کارها. در استیل‌آذین هم همین طور بود. پارسال هم او تیم را به حاشیه برد و ناکام گذاشت. امسال هم شروع کرده. معلوم نیست دنبال چه چیزی است. قصدی برای اخراج نداریم، اما برگردد باز هم با او صحبت می‌کنیم. در تیم ملی هم از کرش جرأت نمی‌کند وگرنه آنجا هم بلوا به پا می‌کرد. «معلوم است دل راوی هم پر است و بدش نمی‌آید کسی این آتش را تند‌تر کند. یاد داستان‌های قدیمی هم می‌افتد. معلوم است حافظه خوبی هم دارد. شاید هم از قبل آماده گفتن این حرف‌ها بود: «نمی خواستند با او تمدید کنند. اما نمی‌توان از محبوبیتی که دارد چشم‌پوشی کرد. اما جو را حسابی به هم می‌ریزد.»
مدیرعامل هم این روزها در مصاحبه‌هایش فقط نام او را نمی‌برد: «یکی از داخل تیم بقیه را تحریک می‌کند. او بزرگ‌تر و باتجربه تیم است و. . . . »همه می‌دانند نام او چیست اما مهم تر اینکه برخی جمله‌ها که می‌شنوی، تکراری است. انگار هم آن را حفظ کرده‌اند. از زبان چند نفر می‌شنوی. دقیقاً یک جمله خاص را !
کریمی سال قبل بار تیم را به دوش می‌کشید، امسال هم بارها در خفا مشکلات را گوشزد کرده و علنی به زبان نیاورده تا متهم نشود به آنکه تیم را به حاشیه برده. اما به نظر می‌رسد سفر او به اردن و سپس لبنان، بهترین فرصت است برای تسویه حساب برخی‌ها با او، از مدیرعامل گرفته تا سرپرست و سایرین.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391