برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

فردا هر چه بشود؛ امروز شانس بزرگی داریم

سه‌شنبه، ۲۵ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۰۰ — گل

به قول کارلوس کی‌روش: «مطمئنا فوتبال ایران بالا و پایین زیادی خواهد داشت اما امروز شانس بزرگی داریم که نمی‌خواهیم آن را از دست بدهیم.» همین.

تیم تیم ملی ایران

در بوسان ۲۰۰۲ کمتر کسی فکر می‌کرد کره که تیم بزرگسالانش چهارم دنیا شده مغلوب ایران شود؛ امّا شد. فکر برانکو و استقامت و صبر تیمی برد شیرین در خانۀ کره‌ای‌ها را رقم زد. جام ملّت‌های آسیای چین ۲۰۰۴ وقتی که مقابل عمّان فاجعه به بار آمد، چه کسی فکر می‌کرد یکی از بهترین نمایش‌های سال‌های اخیر تیم فوتبال ایران را جلوی ژاپن و کره ببینیم و تا پای قهرمانی هم پیش برویم؟ مقدّماتی ۲۰۰۶ آلمان بود و تیم ایران در شرایط عجیب و غریبی در تهران به اردن باخت. غول ترسناک اردن ساخته شد و ضربان بالا رفت. دستِ‌آخر امّا در یک بازی با حوصله اردن را در خانه‌اش شکست دادیم و دنیا شیرین شد. البتّه که هر کدام از این شیرینی‌ها می‌توانست تلخ باشد. اگر آن ضربۀ سر علیرضا نیکبخت گل نمی‌شد و فشار باقی می‌ماند شاید اصلا نمی‌شد اردن را در امان برد. به هر حال امّا فوتبال همین است. اقتصاد و صنعتی که پیوست فوتبال شده هرچند عظیم که تاثیرگذار باشد، نود دقیقه درون زمین کنار می‌رود و هر اتّفاقی ممکن است. گاهی ایران اردن را در امان می‌برد و گاهی هم روز شغال می‌شود.

حالا ایران تیمی‌ست که به لبنان باخته و روزگار خوشی ندارد. خود ایرانی‌ها بهتر از هر کسی می‌دانند که مشکلات‌شان محدود به شکست مقابل لبنان نیست. ولی فوتبال خود زندگی است و تمام نمی‌شود. مسابقه پشت مسابقه می‌آید و همیشه جریان دارد. خوب که فکر کنید فوتبال ایران در فاصلۀ زیادی تا جام جهانی فرانسه روزهای بدی را سپری می‌کرد؛ سال‌هاست که قهرمان آسیا نشدیم و حضورمان هم در جام جهانی با هزار رنج و مصیبت بوده. این حس سقوط امروز فوتبالی‌های ایران حاصل عصر طلایی‌ست که با فرانسه شروع شد و در آلمان ۲۰۰۶ به اوج خودش رسیده بود. حالا چرا باید ناامید باشیم؟ خسته هستید از ناکامی‌های پی‌درپی امّا شاید در آستانۀ روزگار بهتری باشیم. زمانی که تیم علی پروین از صعود به جام جهانی ۹۴ بازماند و بازی‌های دلسردکننده‌ای به نمایش گذاشت، کسی فکر ملبورن را هم می‌کرد؟ اصلا شاید بعد از جام جهانی ۲۰۱۴، چه صعود کنیم و چه نه، فوتبال ایران پوست انداخت و دوباره نونوار شد.

فردا هر چه که می‌خواهد بشود امّا امروز ایران میزبان کره است. میزبان یعنی آب و هوای خودش، زمین خودش و صدهزار حامی. کره هم تیم بزرگ و خوبی‌ست امّا باخت به لبنان ترسناکش کرده. شاید ایران به کره باخت ولی اصلا پیروزی هم دور از دسترس نیست. ایران یک سرمربّی بزرگ دارد و باید بیشترین استفاده را ببرد. نسلی از فوتبالیست‌ها را دارد که آخرین بازی‌های‌شان را انجام می‌دهند و چه خوب که قبل از پوست انداختن فوتبال ایران یک موفّقیّت به تاریخش اضافه کنند. امروز هر اتّفاقی که بیفتد فوتبال ادامه دارد امّا چه بهتر که ایران برندۀ بازی باشد. به قول کارلوس کی‌روش: «مطمئنا فوتبال ایران بالا و پایین زیادی خواهد داشت اما امروز شانس بزرگی داریم که نمی‌خواهیم آن را از دست بدهیم.» همین.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391