برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

کلید استقلال در دست فابرگاس!

پنجشنبه، ۴ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۲۵ — گل

استقلال در ورزشگاه آزادی مقابل تیم خوب نفت تهران به یک برد ارزشمند دست یافت. آبی‌ها برای این دیدار آنقدر با کمبود هافبک میانی مواجه بودند که بدون یک بازی‌ساز و طراح کار را آغاز کردند. همین مساله هم موجب شده بود تا این تیم در مرکز زمین توپ های زیادی را از دست بدهد و روی یکی از همین لو دادن های توپ هم بود که دروازه اش باز شد.

از واژه جدید مصدوم‌نمایی(!) که بگذریم (واژه‌ای که در فوتبال ما بسیار پرکاربرد هم هست)، در این دیدار نمایش جذابی از دو تیم بالای جدولی شاهد نبودیم و اگر تصمیمات داوری در لحظاتی از بازی کمی به آن هیجان نمی داد باید روی سکوها دنبال جذابیت می بودی.
سنگینی گام ها، بی انگیزگی جمعی، بازی رفع تکلیفی و نمایش های آماتوری در بین بیشتر بازیکنان دو تیم موج می زد. به خصوص توجه شما را به موقعیت دقایق واپسین بازی جلب می کنم که منوچهری، مبتدیانه و بی تفاوت، موقعیت گلزنی بسیار ایده آلی را به سادگی هرچه تمام تر از دست داد. این در حالی است که او به عنوان یک نیمکت نشین باید بمب انگیزه باشد و در به در اینگونه فرصت‌ها را برای عرض‌اندام جستجو کند. این تفکرات و روحیات به شدت با پیشرفت و موفقیت در تضاد است.

استقلال تیم برنده بازی بود اما فقط زمانی توانست بیش از تعداد انگشتان یک دست توپ را بین بازیکنانش رد و بدل کند که حریف دو یار کمتر داشت. اما جالب ترین نکته بازی آن بود که تمام توان و تفکر هجومی آبی های پایتخت خسرو حیدری بود. استقلال بازی را که آغاز کرد توپ‌ها توسط نکونام و ساموئل به سمت راست و حیدری می رسید. او یا موفق به طرح ریزی حمله می‌شد و یا استقلال صاحب موقعیت نمی شد.

استقلال عقب هم که افتاد باز همین شیوه بود که در دستور کار قرار داشت. پاس‌ها به خسرو می رسید و او عموماً با ارسال و یا با حرکات مورب حمودی حملات تیمش را شکل می داد. انتظار می رفت با ورود میثم بائو به زمین تنوع تاکتیکی در حملات استقلال را شاهد باشیم اما این رویه تمام ۹۰ دقیقه ادامه پیدا کرد. حتی وقتی نفتی‌ها ۹ نفره هم شدند باز این تکرار و تکرار شد. و در نهایت عجیب ترین حالت ممکن هم به وقوع پیوست و آبی‌ها با همین یک روش مشخص و دنباله‌دار به دو گل هم دست یافتند.

استقلال حالا در یک قدمی صدر است، آن هم با یک بازی کمتر و دستیابی به موفقیت با همین سبک هم می تواند رضایت بخش باشد. باید دید قلم و کاغذ و ژست‌های متفکرانه روی نیمکت، در این فوتبال کی به پیروزی می‌رسد.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391