برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

دهه‌ات گذشته مربی !

پنجشنبه، ۲۳ آذر ۱۳۹۱، ساعت ۰۱:۲۸ — گل

مروری بر کارنامه‌ی باشگاه پرسپولیس در ادوار گذشته‌ی لیگ برتر نشان می‌دهد که این تیم هرکجا که به مشکل برخورده است، به سراغ علی پروین رفته و او را با القاب مختلف به کار در پرسپولیس دعوت کرده است. آخر هرچه باشد او سلطان سرخ‌پوشان است و همواره مدعی دایه‌ی دلسوزتر از مادر !

علی پروین

پرسپولیس لیگ برتر را با پروین آغاز کرد و از قضا موفق به کسب عنوان قهرمانی هم شد تا پروین به همراه افشین قطبی تنها مربیانی باشند که افتخار قهرمانی با پرسپولیس را داشته‌اند. با این وجود پروین در دوره‌ی دوم لیگ برتر نتوانست عنوانی بهتر از سومی کسب کند و در راه دفاع از عنوان قهرمانی خود و تیمش ناکام ماند و راهی جز درهای خروجی پرسپولیس پیش‌روی خود ندید.

پس از حضور وینگو بگوویچ و ناکامی این مربی کروات بر روی نیمکت پرسپولیس علی پروین با ظاهری جدید به نام مدیر فنی به ترکیب فنی پرسپولیس اضافه شد و در کنار راینر سوبل آلمانی، سرمربی وقت پرسپولیس در لیگ چهارم قرار گرفت تا شخصیت پدرخواندگی پروین کم‌کم شکل گیرد.

سوبل و پروین دچار اختلاف نظرهای شدید شدند و این روند بر نتایج پرسپولیس تاثیر ویژه‌ای گذاشت تا درنهایت پرسپولیسی که تا هفته‌های پایانی در کورس قهرمانی قرار داشت، از رقابت با مدعیان جابماند و سرمربی ژرمنی سرخ‌پوشان با وجود داشتن امید به قهرمانی در جام حذفی، در پایان لیگ چهارم با قرارگیری در رده‌ی چهارم استعفا کرد و گوی و میدان را به پروینی سپرد که خود را بیش از همه شایسته‌ی سرمربیگری پرسپولیس می‌دانست.

حجت‌الله خطیب، مدیرعامل وقت پرسپولیس نیز چاره‌ای جز انتخاب پروین به عنوان سرمربی در آغاز لیگ پنجم ندید و او را همه‌کاره‌ی کادر فنی معرفی کرد، تصمیمی که بعدها موجبات پشیمانی این مدیرعامل را نیز فرآهم کرد.

سومین دوره‌ی سرمربیگری پروین در پرسپولیس از ابتدا رنگ و بوی فاجعه داشت. از سوی دیگر هم تفاوت زیادی هم با تیم سوبل نداشت. این تیم فصل را با تساوی ۲ بر ۲ مقابل فجرسپاسی شیراز آغاز کرد، آن‌هم در شرایطی که تا دقیقه ۴+۹۰ از حریف خود عقب بود. سرخ‌پوشان در هفته‌ی دوم هم مقابل سایپای کرج با نتیجه تساوی بدون گل متوقف شد تا مشخص شود، تیم پروین حرف چندانی برای گفتن ندارد.

برتری یک بر صفر مقابل پاس تهران در هفته‌ی سوم تا اندازه‌ای از انتقادات نسبت به تیم پروین کاست اما از هفته‌ی چهارم و پس از شکست ۲ بر یک مقابل شموشک در نوشهر انتقادات از سلطان و تیمش شدت گرفت و دوره‌ی ناکامی‌های پرسپولیس با این مربی آغاز شد. پرسپولیس که تا پیش از این کمتر چهره‌ی یک تیم بازنده را داشت در فصل پنجم لیگ برتر با هدایت علی پروین هشت بار متحمل شکست شد.

باخت در ورزشگاه آزادی مقابل استقلال تهران، سپاهان اصفهان، فجرسپاسی شیراز، پاس تهران و فولاد خوزستان، شکست در بازی رفت و برگشت مقابل فولادخوزستان، باخت سنگین در اصفهان مقابل ذوب آهن و ناکامی برابر شموشک در نوشهر از دیگر ناکامی‌های پرسپولیس با علی پروین در فصل پنجم لیگ برتر است.

پرسپولیس با پروین طی ۲۲ هفته متحمل هشت باخت شد و تنها به هفت پیروزی رسید تا سیل انتقادات از او که "سلطان پرسپولیس" خطاب می‌شد، بالا بگیرد. بالاخره در تاریخ ۲۳ بهمن‌ماه محمدحسن انصاریفرد، مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس که در میانه‌ی راه فصل ۸۵ - ۸۴ جانشین حجت الله خطیب شده بود، عذر پروین را بصورت کاملا محترمانه خواست و با اعطای عنوان "مدیرفنی" به او "آری هان" هلندی را سرمربی پرسپولیس کرد. پروین که بعدها پست مدیریت فنی را به "کشک" تشبیه کرد، کم کم از پرسپولیس دور شد.

پروین تیم را در لیگ پنجم در رتبه‌ی نهم تحویل آری‌هان هلندی داد.

سلطان که آن‌روزها مدیریت فنی را کشک قلمداد کرد و بازگشت خود به پرسپولیس را غیرممکن دانست، مدت‌ها دور از پرسپولیس بود هرچند که کم و بیش اظهارنظرهائی در مورد تیم محبوبش شاید از سر دلسوزی می‌کرد اما تا شهریور ماه سال ۱۳۹۰ که از سوی عباسی، وزیر ورزش به عضویت هیئت مدیره‌ی پرسپولیس درآمد، از پرسپولیس دور بود و اختیاری خاصی در این باشگاه نداشت و تنها یک پیشکسوت پرسابقه بود.

با آمدن رویانیان پروین پر و بال دوباره گرفت و مدیر راهبردی باشگاه پرسپولیس را عهده‌دار شد، آن‌هم در شرایطی که تیم فوتبال پرسپولیس با هدایت حمید استیلی در پایان هفته‌ی دهم رقابت‌های لیگ برتر با کسب ۱۲ امتیاز و تفاضل گل کمتر نسبت به تیم شاهین بوشهر در جایگاه دهم جدول رده بندی لیگ برتر قرار داشت. با وجود درک متقابلی که استیلی و پروین نسبت به هم داشتند، مدیریت راهبردی هیچ دردی از پرسپولیس دوا نکرد و استیلی پس از ادامه‌ی روند ناکامی‌های خود از این تیم اخراج شد تا پروین و سایر پیشکسوتان در کمیته‌ی فنی به انتخاب سرمربی جدید مشغول شوند و در نهایت مصطفی دنیزلی را انتخاب کنند.

پس ناکام ماندن دنیزلی و رفتن او برای همیشه از پرسپولیس به بهانه‌های مختلف از جمله مشکلات خانوادگی، رویانیان با وجود انجام خریدهای گران‌قیمت و پر سر وصدای خود همچنان با هیچ فردی برای قبول سرمربیگری سرخ‌پوشان کهکشانی به توافق نرسیده بود. نام‌های بسیاری از جمله برونو متسو مطرح شد ولی هیچ‌گاه قطعیتی درکار نبود. پس از این به ناگاه رویانیان پروین را به عنوان سرمربی معرفی کرد که با واکنش هواداران پرسپولیس، پروین خود تشخیص داد که این پست را نپذیرد و با تشکر از واکنش هواداران (کدام هواداران همچنان سوال است !) بیانیه‌ای صادر کرد و از پذیرش سرمربیگری پرسپولیس امتناع کرد. البته با طرح این مساله که "چون رویانیان می‌خواست با معرفی من به عنوان سرمربی، من برای جلوگیری از رفتن رویانیان، من از انصراف دادم." البته نباید فراموش کرد که پروین در ابتدا گفته بود که استخاره کرده است و خوب آمده و آماده است تا به گود وارد شود، درست مشابه زمانی‌که در استیل آذین لخت شد و تیمش را عریان از اعتبار کرد !

در نهایت مانوئل ژوزه آمد، مربی که بطور قطع مورد توجه پروین نبود چون دیگر اجازه‌ی مداخله‌ی فنی او در پرسپولیس را به هیچ‌وجه نمی‌داد. این امر باعث شد تا پروین از روز نخست نسبت به این مربی موضع‌گیری کند و پس از شکست‌های پرسپولیس علیه او مصاحبه‌های جنجالی به راه انداخت و او را به درد نخور قلمداد کرد تا در نهایت رویانیان چاره‌ای جز برکنار کردن او از مدیریت راهبردی پرسپولیس نداشته باشد.

نکته‌ی جالب آن است که رویانیان با معرفی کردن پروین به عنوان سرمربی پیش از آمدن ژوزه، قصد داشت عزت نفسی خاص به پروین داده باشد و او را از حاشیه‌سازی‌های احتمالی برای سرمربی غیر ایرانی بطور غیرمستقیم منع کند.

با این حال پروین بارها و بارها این کار کرد و در نهایت ژوزه نیز با نتیجه نگرفتن اخراج شد تا یحیی گل‌محمدی زیر نظر علی پروین به عنوان سرمربی معرفی گردد، هرچند گل‌محمدی با قاطعیت اعلام کرده که اجازه‌ی دخالت پروین را نخواهد داد و اختیار تام برای سرمربیگری پرسپولیس خواهد خواست و از کریم باقری به عنوان مدیر فنی دلخواهد خود نام برده است !

علی پروین از بدو ورود رویانیان به مجموعه‌ی پرسپولیس انواع و اقسام پست‌ها اعم از مدیر راهبری، عضو هیات مدیره، مدیر فنی و حتی سرمربی را گرفت و برخی از آن‌ها (سرمربیگری) را پس داد، بار دیگر قرار است مثلا تیم را جمع و جور کند اما پرسش اساسی این‌جاست که مگر در پرسپولیس فرد علاقه‌مند، دلسوز، داناتر و تواناتری از علی پروین وجود ندارد که او بعد از پایان دوران طلایی‌اش در مربیگری - که همان سال ۱۳۸۱ بود - هر از گاهی با هر لطایف‌الحیلی به تیم برمی‌گردد، پستی می‌گیرد و به‌عنوان ناجی مطرح می‌شود؟ و به قول افشین پیروانی کشک مدیریت فنی حالا و در این شرایط مزه می‌یابد!

درنهایت باید به سلطان علی پروین گفت : " دهه‌ات گذشته مربی ! " خواهشا بگذار پرسپولیس جانی دوباره بیابد شما حداقل در این فوتبال امتحان خود را پس داده‌اید و بیش از یک دهه از تک موفقیت شما در پرسپولیس می‌گذرد پس خواهشا فراموش کنید که ناجی سرخ‌پوشان باشید"پرسپولیس لیگ برتر را با پروین آغاز کرد و از قضا موفق به کسب عنوان قهرمانی هم شد تا پروین به همراه افشین قطبی تنها مربیانی باشند که افتخار قهرمانی با پرسپولیس را داشته‌اند. با این وجود پروین در دوره‌ی دوم لیگ برتر نتوانست عنوانی بهتر از سومی کسب کند و در راه دفاع از عنوان قهرمانی خود و تیمش ناکام ماند و راهی جز درهای خروجی پرسپولیس پیش‌روی خود ندید.

پس از حضور وینگو بگوویچ و ناکامی این مربی کروات بر روی نیمکت پرسپولیس علی پروین با ظاهری جدید به نام مدیر فنی به ترکیب فنی پرسپولیس اضافه شد و در کنار راینر سوبل آلمانی، سرمربی وقت پرسپولیس در لیگ چهارم قرار گرفت تا شخصیت پدرخواندگی پروین کم‌کم شکل گیرد.

سوبل و پروین دچار اختلاف نظرهای شدید شدند و این روند بر نتایج پرسپولیس تاثیر ویژه‌ای گذاشت تا درنهایت پرسپولیسی که تا هفته‌های پایانی در کورس قهرمانی قرار داشت، از رقابت با مدعیان جابماند و سرمربی ژرمنی سرخ‌پوشان با وجود داشتن امید به قهرمانی در جام حذفی، در پایان لیگ چهارم با قرارگیری در رده‌ی چهارم استعفا کرد و گوی و میدان را به پروینی سپرد که خود را بیش از همه شایسته‌ی سرمربیگری پرسپولیس می‌دانست.

حجت‌الله خطیب، مدیرعامل وقت پرسپولیس نیز چاره‌ای جز انتخاب پروین به عنوان سرمربی در آغاز لیگ پنجم ندید و او را همه‌کاره‌ی کادر فنی معرفی کرد، تصمیمی که بعدها موجبات پشیمانی این مدیرعامل را نیز فرآهم کرد.

سومین دوره‌ی سرمربیگری پروین در پرسپولیس از ابتدا رنگ و بوی فاجعه داشت. از سوی دیگر هم تفاوت زیادی هم با تیم سوبل نداشت. این تیم فصل را با تساوی ۲ بر ۲ مقابل فجرسپاسی شیراز آغاز کرد، آن‌هم در شرایطی که تا دقیقه ۴+۹۰ از حریف خود عقب بود. سرخ‌پوشان در هفته‌ی دوم هم مقابل سایپای کرج با نتیجه تساوی بدون گل متوقف شد تا مشخص شود، تیم پروین حرف چندانی برای گفتن ندارد.

برتری یک بر صفر مقابل پاس تهران در هفته‌ی سوم تا اندازه‌ای از انتقادات نسبت به تیم پروین کاست اما از هفته‌ی چهارم و پس از شکست ۲ بر یک مقابل شموشک در نوشهر انتقادات از سلطان و تیمش شدت گرفت و دوره‌ی ناکامی‌های پرسپولیس با این مربی آغاز شد. پرسپولیس که تا پیش از این کمتر چهره‌ی یک تیم بازنده را داشت در فصل پنجم لیگ برتر با هدایت علی پروین هشت بار متحمل شکست شد.

باخت در ورزشگاه آزادی مقابل استقلال تهران، سپاهان اصفهان، فجرسپاسی شیراز، پاس تهران و فولاد خوزستان، شکست در بازی رفت و برگشت مقابل فولادخوزستان، باخت سنگین در اصفهان مقابل ذوب آهن و ناکامی برابر شموشک در نوشهر از دیگر ناکامی‌های پرسپولیس با علی پروین در فصل پنجم لیگ برتر است.

پرسپولیس با پروین طی ۲۲ هفته متحمل هشت باخت شد و تنها به هفت پیروزی رسید تا سیل انتقادات از او که "سلطان پرسپولیس" خطاب می‌شد، بالا بگیرد. بالاخره در تاریخ ۲۳ بهمن‌ماه محمدحسن انصاریفرد، مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس که در میانه‌ی راه فصل ۸۵ - ۸۴ جانشین حجت الله خطیب شده بود، عذر پروین را بصورت کاملا محترمانه خواست و با اعطای عنوان "مدیرفنی" به او "آری هان" هلندی را سرمربی پرسپولیس کرد. پروین که بعدها پست مدیریت فنی را به "کشک" تشبیه کرد، کم کم از پرسپولیس دور شد.

پروین تیم را در لیگ پنجم در رتبه‌ی نهم تحویل آری‌هان هلندی داد.

سلطان که آن‌روزها مدیریت فنی را کشک قلمداد کرد و بازگشت خود به پرسپولیس را غیرممکن دانست، مدت‌ها دور از پرسپولیس بود هرچند که کم و بیش اظهارنظرهائی در مورد تیم محبوبش شاید از سر دلسوزی می‌کرد اما تا شهریور ماه سال ۱۳۹۰ که از سوی عباسی، وزیر ورزش به عضویت هیئت مدیره‌ی پرسپولیس درآمد، از پرسپولیس دور بود و اختیاری خاصی در این باشگاه نداشت و تنها یک پیشکسوت پرسابقه بود.

با آمدن رویانیان پروین پر و بال دوباره گرفت و مدیر راهبردی باشگاه پرسپولیس را عهده‌دار شد، آن‌هم در شرایطی که تیم فوتبال پرسپولیس با هدایت حمید استیلی در پایان هفته‌ی دهم رقابت‌های لیگ برتر با کسب ۱۲ امتیاز و تفاضل گل کمتر نسبت به تیم شاهین بوشهر در جایگاه دهم جدول رده بندی لیگ برتر قرار داشت. با وجود درک متقابلی که استیلی و پروین نسبت به هم داشتند، مدیریت راهبردی هیچ دردی از پرسپولیس دوا نکرد و استیلی پس از ادامه‌ی روند ناکامی‌های خود از این تیم اخراج شد تا پروین و سایر پیشکسوتان در کمیته‌ی فنی به انتخاب سرمربی جدید مشغول شوند و در نهایت مصطفی دنیزلی را انتخاب کنند.

پس ناکام ماندن دنیزلی و رفتن او برای همیشه از پرسپولیس به بهانه‌های مختلف از جمله مشکلات خانوادگی، رویانیان با وجود انجام خریدهای گران‌قیمت و پر سر وصدای خود همچنان با هیچ فردی برای قبول سرمربیگری سرخ‌پوشان کهکشانی به توافق نرسیده بود. نام‌های بسیاری از جمله برونو متسو مطرح شد ولی هیچ‌گاه قطعیتی درکار نبود. پس از این به ناگاه رویانیان پروین را به عنوان سرمربی معرفی کرد که با واکنش هواداران پرسپولیس، پروین خود تشخیص داد که این پست را نپذیرد و با تشکر از واکنش هواداران (کدام هواداران همچنان سوال است !) بیانیه‌ای صادر کرد و از پذیرش سرمربیگری پرسپولیس امتناع کرد. البته با طرح این مساله که "چون رویانیان می‌خواست با معرفی من به عنوان سرمربی، من برای جلوگیری از رفتن رویانیان، من از انصراف دادم." البته نباید فراموش کرد که پروین در ابتدا گفته بود که استخاره کرده است و خوب آمده و آماده است تا به گود وارد شود، درست مشابه زمانی‌که در استیل آذین لخت شد و تیمش را عریان از اعتبار کرد !

در نهایت مانوئل ژوزه آمد، مربی که بطور قطع مورد توجه پروین نبود چون دیگر اجازه‌ی مداخله‌ی فنی او در پرسپولیس را به هیچ‌وجه نمی‌داد. این امر باعث شد تا پروین از روز نخست نسبت به این مربی موضع‌گیری کند و پس از شکست‌های پرسپولیس علیه او مصاحبه‌های جنجالی به راه انداخت و او را به درد نخور قلمداد کرد تا در نهایت رویانیان چاره‌ای جز برکنار کردن او از مدیریت راهبردی پرسپولیس نداشته باشد.

نکته‌ی جالب آن است که رویانیان با معرفی کردن پروین به عنوان سرمربی پیش از آمدن ژوزه، قصد داشت عزت نفسی خاص به پروین داده باشد و او را از حاشیه‌سازی‌های احتمالی برای سرمربی غیر ایرانی بطور غیرمستقیم منع کند.

با این حال پروین بارها و بارها این کار کرد و در نهایت ژوزه نیز با نتیجه نگرفتن اخراج شد تا یحیی گل‌محمدی زیر نظر علی پروین به عنوان سرمربی معرفی گردد، هرچند گل‌محمدی با قاطعیت اعلام کرده که اجازه‌ی دخالت پروین را نخواهد داد و اختیار تام برای سرمربیگری پرسپولیس خواهد خواست و از کریم باقری به عنوان مدیر فنی دلخواهد خود نام برده است !

علی پروین از بدو ورود رویانیان به مجموعه‌ی پرسپولیس انواع و اقسام پست‌ها اعم از مدیر راهبری، عضو هیات مدیره، مدیر فنی و حتی سرمربی را گرفت و برخی از آن‌ها (سرمربیگری) را پس داد، بار دیگر قرار است مثلا تیم را جمع و جور کند اما پرسش اساسی این‌جاست که مگر در پرسپولیس فرد علاقه‌مند، دلسوز، داناتر و تواناتری از علی پروین وجود ندارد که او بعد از پایان دوران طلایی‌اش در مربیگری - که همان سال ۱۳۸۱ بود - هر از گاهی با هر لطایف‌الحیلی به تیم برمی‌گردد، پستی می‌گیرد و به‌عنوان ناجی مطرح می‌شود؟ و به قول افشین پیروانی کشک مدیریت فنی حالا و در این شرایط مزه می‌یابد!

درنهایت باید به سلطان علی پروین گفت : " دهه‌ات گذشته مربی ! " خواهشا بگذار پرسپولیس جانی دوباره بیابد شما حداقل در این فوتبال امتحان خود را پس داده‌اید و بیش از یک دهه از تک موفقیت شما در پرسپولیس می‌گذرد پس خواهشا فراموش کنید که ناجی سرخ‌پوشان باشید"

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391