برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

عادل بودن کافی نیست

چهارشنبه، ۱۳ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۵۷ — گل

کارکرد برنامه ۹۰ چیزی بیشتر از یک روزنامه ورزشی یا یک سایت خبری است. مردم ۹۰ را نگاه نمی کنند تا بفهمند که رضا حقیقی چقدر گرفته یا علی فتح الله زاده برای عنوان شوالیه چقدر پول داده

عادل فردوسی پور

۱. مخالفت با عادل فردوسی پور کار راحتی نیست. نه فقط در برنامه زنده اش که بعید است حرفی غیر از آنچه که او در ذهن دارد، بپذیرد و نه در قیاس با طرفداران بیشمارش در افکار عمومی. مثل همین حالا که مجادله مدیرعامل پرسپولیس با او در شبکه های اجتماعی به همبستگی جدیدی برای عادل فردوسی پور تبدیل شده است. «عادل دوستان» فوق العاده پرشمارند و در پس همه این سالها پذیرفته اند که او یگانه حق جو و حق گوی فوتبالی هاست. عادل برای آنها همیشه عادل است. اشتباه نمی کند. قضاوت غیر منصفانه ندارد و اگر هر حرفی هم بزند، تنها برای خیر و صلاح فوتبال است. دوشنبه شب های بسیاری برای همه ما، با هنرنمایی و شجاعت او دوست داشتنی به سر رسیده و پر بیراه نیست که در چنین شرایطی، برای دیدن خطاهایش، چشم هایمان بسته بمانند.

۲. عادل یا رویانیان؟ دو سوی سوژه اصلی این هفته ۹۰. خنده دار خواهد بود که در این میانه کسی طرف سردار را بگیرد. چه آنها که مخالف سیاسی رویانیان اند و چه آنها که به هیچ قیمتی زیر بار «عدم حقانیت» عادل نمی روند. مجری محبوب ۹۰ بدون تردید این هفته نیز با رضایت از استودیوی شبکه ۳ خارج شده. او خوب می داند در مواجهه با حریفی مثل سردار رویانیان، تا چه اندازه حق با اوست و البته دقایقی بعد از برنامه، در افکار عمومی هم خواهد بود! بخشی از راز موفقیت عادل نیز همین نکته است. مواجهه با حریفانی که در بین مردم محبوبیت زیادی ندارند. این یک فرصت ویژه برای برنامه ۹۰ و مجری و تهیه کننده آن است. آزادترین برنامه صدا و سیما که در آن خط قرمزها، کم رنگ تر از حد تصور هستند. عادل احتمالا از معدود مجریانی است که می توان دولت، نماینده مجلس، وزیر، سردار و ... را به چالش بکشد و کک کسی هم نگزد. ( ممنوع التصویر شدن فرزاد حسنی در سالهای گذشته یا همین اواخر احسان علیخانی را لطفا به خاطر بیاورید.)

۳. در لابلای نظرات بعد از برنامه دیشب ۹۰، یادآوری این نکته که پیش از این محسن صفایی فراهانی نیز به شدت با عادل فردوسی پور در برنامه اش، به مجادله پرداخته بود، جالب توجه به نظر می رسید. هر چند مقایسه مهندس صفایی با رویانیان، نیز غیر قابل باور به نظر می رسد، اما فرصت خوبی است برای آنکه بتوان عادل را دور از یک فضای احساسی و گاها توام با نظرات سیاسی، قضاوت کرد. جایی که رویانیان از او می پرسد «آقای فردوسی پور شما که ۱۳ سال است برنامه اجرا می کنید، چرا وضع فوتبالمان این است؟». واقعا چرا؟ چرا برای عادل دوست داشتنی ما، فهمیدن رقم قرارداد بازیکن پرسپولیس این قدر اهمیت دارد؟ این رمزگشایی دقیقا گره کور کدام بخش فوتبال ما را باز می کند؟ تا حالا کدام مدیر باشگاه درباره رقم قرارداد بازیکنانش درست گفته که حالا رویانیان راست بگوید؟

۴. به چند هفته قبل تر برگردیم. به رویارویی عادل با فتح الله زاده درباره مدرک خنده دار شوالیه. تقریبا همه سایت های خبری و روزنامه های ورزشی بالا و پایین عنوان شوالیه را درآورده و به کار مضحکانه او در این خرید چند هزار یورویی طعنه زده بودند، اما عادل دوست داشت یک بار هم خودش، ضربه فنی کردن فتح الله زاده را امتحان کند. او را روی خط آورد و پیاز داغ برنامه را با دفاع مضحکانه فتح الله زاده و جواب های دندان شکن خود به بالاترین حد ممکن رساند. عادل آن شب هم برنده مناظره برنامه خودش بود، بدون آنکه بخواهد مدیرعامل استقلال را به خاطر صدها دلیل دیگر در همه این سالها، به گوشه رینگ ببرد یا برده باشد؟ راستی چرا هیچ وقت عادل از فتح الله زاده درباره ثمرات نزدیک به بیست سال مدیریت ورزشی و حضورش در باشگاه استقلال (به غیر از منافع شخصی که برای فتح الله زاده به همراه داشته) چیزی نپرسیده است؟ چرا هیچ وقت نشده او را روی خط برنامه اش بیاورد و بپرسد پروژه استادیوم اختصاصی چه شد و کار کمپ تان به کجا رسید؟ همان طور که می توانست دوشنبه شب این هفته هم به جای بند کردن به رقم قرارداد رضا حقیقی، رویانیان را با این پرسش مواجه سازد که دستاورد سفر شما به ایتالیا چه بود؟ پروژه‌ها و ایده هایتان دقیقا چه زمانی به ثمر می نشیند و آیا واقعا به این برنامه‌ها و حرف هایی که می زنید، امیدوارید؟ و سوالاتی مهم تر که هیچ وقت از هیچ مدیری پرسیده نشده است.

۵. کارکرد برنامه ۹۰ چیزی بیشتر از یک روزنامه ورزشی یا یک سایت خبری است. مردم ۹۰ را نگاه نمی کنند تا بفهمند که رضا حقیقی چقدر گرفته یا علی فتح الله زاده برای عنوان شوالیه چقدر پول داده است. این را باید روزنامه های پرشمار ورزشی رصد کنند. آنها که حواشی بیشتری از فوتبال می خواهند اخبار خود را در اینترنت و سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و یا روزنامه‌ها پیدا خواهند کرد. ۹۰ برای میلیون‌ها بیننده اش، می تواند فرصت خوبی باشد برای شنیدن از دردهای فوتبال در اوضاع و احوال کنونی. از ریشه نابسمانی هایش. از استادیوم های خالی اش. برای همین استادیوم های خالی، عادل تا حالا چند نفر را روی خط برنامه اش آورده؟ حال فوتبال ایران آن قدر بد است که نتوان پذیرفت این حاشیه‌ها در این شرایط برای مردم جذابیتی هم داشته باشد. شاید ۱۰ سال پیش با ستاره های پرشمار آن سالها، این حاشیه‌ها می توانست خوراک خوبی حتی برای یک برنامه تلویزیونی مثل ۹۰ باشد، اما حالا جز ضربه زدن به پیکر نیمه جان فوتبال کاری از پیش نمی برد. به رویانیان، حتی اگر از نظر سیاسی، مخالفش هستیم، کمی حق بدهیم که به عادل طعنه بزند نتیجه ۱۳ سال برنامه مهم و پربیننده ۹۰ چیست؟ با این همه آزادی بیان و فرصت های ویژه ای که انحصارا به خود فردوسی پور تعلق دارد. شاید همین دوشنبه صفایی فراهانی هم مهمان ۹۰ بود، به فردوسی پور خرده می گرفت که چرا عادل دوست داشتنی ما، این قدر اسیر حاشیه‌ها شده؟ مگر ما یک عادل فردوسی پور بیشتر داریم!

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391