برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

فرصتی برای سوء استفاده!

یکشنبه، ۱ بهمن ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۰۹ — جوان‌آنلاین

فوتبال آنقدر چشم‌ها را پر کرده که گاهی، فرصت نمی‌کنیم به رشته‌های دیگر هم نگاهی بیندازیم. رشته‌هایی که طرفداران خاص خودشان را دارند و اگر خوب نگاه کنیم، تلاششان شاید از فوتبالی‌ها به مراتب بیشتر باشد. اما خب، راستش را بخواهید، در چشم نیستند و خاکستری‌اند. آن گوشه‌ها، یک جایی هستند برای خودشان که خیلی دید ندارند!

گاه آنقدر پنهان هستند که وقتی نگاهت ناخود آگاه به آنها می‌افتد، شرمنده می‌شوی از اینکه این همه مدت، چشمت را فوتبال آنچنان پر کرده بوده که فرصتی برای دیدن بقیه نداشتی. اما بعضی‌ها از این خاکستری بودن و دیده نشدن، خیلی هم بدشان نمی‌آید. پشت دیوار قطور فوتبال قرار گرفتن سایر رشته‌های ورزشی، اگر چه ورزشکاران دیگر رشته‌ها را به شدت ناراحت می‌کند از این بی‌عدالتی. اما برای بسیاری از مسئولان این رشته‌ها، نه تنها ناراحت‌کننده نیست، که خوشحال‌کننده هم هست.

چراکه در خفا بودن، به آنها این اجازه را می‌دهد که اسب مرادشان را هر‌گونه که می‌خواهند، بتازانند. اسب مرادی که گاه زیر سم خود، آمال و آرزوهای زیادی را نابود و لگد کوب می‌کند. در حالی که همه نگاه‌ها به فوتبال است، سایر رشته‌های ورزشی، آبستن حوادث واتفاقات عجیب و جالبی است.
زد و بندهایی که نتایج را تغییر می‌دهند، اخراج‌های غیرفنی و براساس سلیقه‌های شخصی که حتی به کمیته انضباطی هم نمی‌کشد، زد و خوردهای تأسف‌بار، انتصاب‌های نامعقول و.‌.‌. اتفاقاتی است که سایر رشته‌های ورزشی، هر روز با آن دست به گریبان هستند.

اما از آنجایی که تمام ذره بین‌ها، زوم روی فوتبال است و کمتر عدسی چشم اصحاب رسانه به سمت سایر ورزش‌ها می‌چرخد، برخی در این رشته‌ها، هر گونه که می‌خواهند عمل می‌کنند. بدون اینکه ترسی از بازخواست شدن داشته باشند.

برخوردهایی نظیر آنچه که هرازچندگاهی از رویانیان و فتح‌الله‌زاده شاهدیم، در بین مسئولان بالا رتبه سایر رشته‌های ورزشی نیز باب است اما با این تفاوت که آنها به مراتب کمتر از رویانیان و فتح اله زاده تریبون آزاد پیدا می‌کنند و بیشتر برنامه‌هایشان را در حوزه‌های استحفاظی خود پیاده می‌کنند. هرچند که اگر در این بین، فرصتی هم بیابند، از آن نهایت استفاده را می‌برند و همان نمایشی را که رویانیان در برنامه نود و با سرپرست فجر بازی کرد را بازی می‌کنند و برای آنها هم نه روی خط مستقیم بودن چندان اهمتی دارد و نه مقام و منصب طرف مقابلشان.

محمد زارع، رئیس فدراسیون تنیس روی میز، که جمعه مهمان شبکه خبر بود، در گفت‌وگوی تلفنی با مربی تیم ملی این رشته، ثابت کرد اگر پایش بیفتد، چیزی از مدیران فوتبالی ندارد برای شلوغ بازی و متشنج کردن اذهان عمومی. با این تفاوت که آنها گاه برخی مسائل را مراعات می‌کنند و همه چیز را خیلی بی‌پرده عنوان نمی‌کنند. اما غیر فوتبالی‌ها چون خیلی در معرض دید نیستند و هرازچندگاهی ممکن است در معرض دید قرار بگیرند، از بیان هیچ چیز و انجام هیچ کاری ابایی ندارند. حتی اگر این، بیان اتخاذ تصمیمات دیکتاتوری باشد. «من رئیس هستم، کسی حق دخالت ندارد!»

این یکی از آن دیالوگ‌های جالبی است که یک رئیس فدراسیون، به سرمربی تیم ملی حوزه‌اش می‌گوید در پاسخ یک سؤال ساده. سؤال و جوابی که آنقدر به جاهای باریک می‌کشد که خوشحال می‌شویم که هر دو، مهمان حضوری نیستند و یکی از داخل استادیوم حرف می‌زند و دیگری از پشت تلفن. چراکه اگر غیر از این بود، شاید شاهد صحنه‌های نابهنجاری می‌شدیم از دو مسئول بالا رتبه یک رشته ورزشی!

نگاه کم رنگ اصحاب رسانه به سایر رشته‌های ورزشی، متأسفانه این فرصت را ایجاد کرده که برخی به دلیل دیده نشدن، سوءاستفاده‌هایی از این مسئله بکنند. سوءاستفاده‌هایی که شاید هر صد تا، یکی آن هم لو نرود و کسی متوجه‌اش نشود. هرچند که در صورت رسانه‌ای شدن هم امید چندانی به متوقف شدن این قسم سوء استفاده‌ها نیست! مسئله‌ای که جای بسی تأسف دارد، چراکه ناسلامتی کمترین چیزی که از ورزش انتظار می‌رود، رعایت اصول اخلاقی است. نه بی‌اخلاقی به دلیل دیده نشدن و در چشم نبودن!

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391