برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

مهاجرانی: مهدوی کیا الگویی بزرگ برای نوجوانان است

چهارشنبه، ۱ آبان ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۱۸ — گل

وقتی مهاجرانی به جایگاه ویژه پا گذاشت تا بازی ایران- آرژانتین را تماشا کند همه به پای او ایستادند. از عربستانی‌ها گرفته تا مسوولان رده بالای فیفا.

حشمت مهاجرانی

حشمت مهاجرانی. در امارات او را همه می‌شناسند. وقتی ماموری آفریقایی برای عبور او از منطقه منتهی به جایگاه مانع شد، حدود ۲۰ نفر دویدند، خود را به حشمت خان رساندند تا مانع از برخورد با او شوند. اماراتی‌ها تا کمر برای مهاجرانی خم شدند تا نشان دهند سرمربی سابق تیم ملی ایران، برای‌شان چقدر محترم است. وقتی مهاجرانی به جایگاه ویژه پا گذاشت تا بازی ایران- آرژانتین را تماشا کند همه به پای او ایستادند. از عربستانی‌ها گرفته تا مسوولان رده بالای فیفا. بر جای خود ننشستند تا ابتدا مهاجرانی بنشیند.
او افتخار ایران در امارات است. اویی که حالا ۷۵ سالگی خود را تجربه می‌کند اما همچنان برای فوتبال ایران یک نعمت بزرگ است، هر چند که فوتبال ایران از او و امثال او کمتر بهره می‌گیرد. تجربیات او مثل جواهری در صندوقچه، بدون استفاده مانده و کسی هم نمی‌خواهد و دوست ندارد که این جواهر را از صندوقچه خارج کند، جلایی به آن بدهد و استفاده‌اش کند. جام جهانی نوجوانان، بهانه‌ای شد تا با او دقایقی گپ بزنیم. از سطح بازی‌ها، از مهدی مهدوی‌کیا که این روزها یار و یاور دوستی مهر و شاگردانش است و در نهایت از فوتبال ایران که به او بی توجه است. در صحبت با مهاجرانی می‌توان به زوایای جدید فوتبال رسید. زوایایی که شاید کمتر کسی ببیند اما او قطعا می‌بیند و زیر نظرشان دارد. با چشمانی باز و بی بدیل.

خیلی دوست داشتم صحبت را از سوژه‌ای جز جام جهانی نوجوانان شروع کنم اما می‌بینم که این روزها در امارات، نمی‌توانی روبروی حشمت مهاجرانی بنشینی و از این بازی‌ها حرفی نزنی. پس نه تنها من بلکه خیلی از فوتبالی‌ها دوست دارند نظر شما را درباره سطح جام جهانی نوجوانان بدانند. به خصوص اینکه شما در دبی حضور دارید و بعضی بازی‌ها را از نزدیک می‌بینید.
ببینید من فقط بازی یک گروه را می‌بینم. دیدارهایی که در دبی برگزار می‌شود و ایران هم در این گروه حضور دارد. روی مسابقات نمی‌توانم قضاوت کلی داشته باشم اما نتایج، اختلاف گل‌ها و اینکه یک تیم به حریف خود ۶، ۷ گل می‌زند نشان می‌دهد که بالانس وجود ندارد. یکسری تیم‌ها سطح کیفی بالاتری دارند و یکسری دیگر سطحی پایین تر. البته نتایج روز اول نمی‌تواند سندی باشد برای قضاوت.
چرا؟
مگر تیم‌ها از همان بازی اول با تمام قوا وارد زمین نمی‌شوند؟ با تمام انرژی و قدرت وارد می‌شوند اما مثلا امکان دارد با شرایط آب و هوایی وفق پیدا نکرده باشند. پس نتیجه می‌گیریم که هر چه زمان بگذرد بهتر می‌توانیم درباره تیم‌ها قضاوت کنیم. با اینکه اختلاف گل‌ها زیاد بوده و مثلا یک تیم ۶ گل زده و تیم دیگر ۶ گل خورده اما سطح کیفی بازی‌ها خوب است. وقتی هم این سطح بالاتر می‌رود که فاصله تیم‌ها از هم کم شود.
شما یکی از میهمان‌های ویژه بازی ایران- آرژانتین بودید. می‌خواهم بدانم از نظر شما، این تساوی چقدر ارزش داشت؟
ایران از نظر فیزیکی فوق‌العاده بود. آرژانتین هم قوی بود اما ایران نشان داد که به همین راحتی‌ها مغلوب نمی‌شود. البته تیم ما در کار گروهی کمی مشکل داشت اما این را هم می‌شود گذاشت روی حساب دلهره، اضطراب و شرایط آب و هوایی اولین بازی در جام جهانی.
پیش بینی شما از بازی مقابل آرژانتین چه بود؟ فکر می‌کردید که نبازیم و حتی تا مرز پیروزی پیش برویم؟
من خیلی امیدوار بودم. می‌دانستم مقابل آرژانتین شکست نمی‌خوریم. حتی پیش بینی مساوی را هم کرده بودم.
حالا که اینقدر خوب و با استفاده از تجربه تان پیش بینی می‌کنید، می‌توانید بگویید ایران به مرحله بعد صعود می‌کند یا نه؟
صد در صد ایران به دور دوم صعود می‌کند. آرژانتین و ایران از این گروه بالا می‌روند.
ایران تا چه مرحله‌ای پیش می‌رود؟ هدفگذاری این تیم صعود به جمع ۴ تیم نهایی است. آیا این، امکان دارد؟
صعود به مراحل بالاتر، بستگی به حوادث فوتبال دارد و البته استفاده از شانس ها. فاکتورهایی در فوتبال وجود دارد که باعث موفقیت یک تیم می‌شود. اعتماد به نفس، دانش، درگیری و در نهایت هنر استفاده از توپ. اینها می‌تواند عوامل برتری یک تیم در مراحل بالاتر مسابقات باشد. به خصوص هنر استفاده از موقعیت. گاهی اوقات یک بازیکن از موقعیت‌هایی استفاده بهینه می‌کند که هر بازیکنی نمی‌تواند. اینجا است که ستاره به‌وجود می‌آید و این ستاره‌ها هستند که می‌توانند سند موفقیت یک تیم را امضا کنند.
می‌دانید که مهدی مهدوی‌کیا زندگی‌اش را گذاشته پای این تیم. در تمام اردوها حضور دارد و تلاش می‌کند برای موفقیت نوجوانان. این حرکت مهدوی‌کیا هرگز از یادها نمی‌رود. در این مورد هم صحبت می‌کنید؟
این کار تا چه حد می‌تواند روی بازیکنان و انگیزه آنها اثر بگذارد؟ مهدی به مربی سابقش، علی دوستی دین داشته و به همین دلیل یار و یاور این تیم است. زمان جوانی، دوستی به مهدی خدمت کرد و حالا که او از مهدی دعوت کرد تا کنار تیم باشد با کمال میل دعوتش را پذیرفت. همه می‌دانیم که اگر مهدوی‌کیا برای این تیم حرکتی نمی‌کرد نوجوانان، نه به آلمان می‌رفتند و نه همان چند بازی تدارکاتی را انجام می‌دادند. از طرفی، بازیکنان خیلی خوشحالند که یک بازیکن بزرگ کنارشان است. مهدی عامل روحی بزرگی است برای تیم. این را همه می‌گویند و نه فقط من.
انگار بازی ایران- آرژانتین را هم کنار یکدیگر و در جایگاه ویژه راشد استادیوم تماشا کردید.
دقیقا، من با مهدی بازی را دیدم و یک نکته جالب به چشمم خورد.
چه نکته‌ای؟
من با مهدی در استیل‌آذین کار کردم. قبلا هم او را می‌شناختم و رابطه نزدیکی با او داشتم. هیچ‌وقت، نه در تیم‌های باشگاهی و نه در تیم ملی ندیده بودم که او اینقدر هیجان زده باشد. با هر حرکت بازیکنان ایران، او هم حرکت می‌کرد. مهدی الگویی است برای این نوجوانان. حضور مهدی انگیزه این بازیکنان را بیشتر می‌کند. ضمن اینکه بازیکنان ایران، جدا از اینکه شرایط فیزیکی فوق‌العاده‌ای دارند، بعد از چند روز اقامت در دبی و انجام یکی دو بازی، شرایط مناسبی پیدا کرده‌اند و این می‌تواند عاملی باشد برای موفقیت در آینده.
در این مدت خود شما به اردوی تیم نوجوانان سر زده‌اید؟
هر روز سر می‌زنم و کنار آنها هستم. دیروز هم به هتل رفتم، صبحانه را با بازیکنان خوردم و دقایقی با آنها بودم.
پس حضور شما هم می‌تواند وزنه روحی مناسبی برای بالا رفتن انگیزه بازیکنان ایران باشد؟
من علاقه‌مندم به این جوانان، چون آینده را می‌سازند. همچنین به علی دوستی علاقه‌مندم. او کاربلد است و کمتر حرف می‌زند. نتایجش هم نشان داده که چقدر موفق بوده و تا چه اندازه در تیم‌های پایه موثر بوده.
برسیم به دقایقی قبل از شروع بازی ایران- آرژانتین. شما داشتید وارد ورزشگاه می‌شدید که مامور آفریقایی جلوی‌تان را گرفت اما بعد از چند ثانیه، چندین و چند اماراتی دویدند و ضمن احترام، شما را به جایگاه ویژه هدایت کردند. انگار در امارات خیلی شما را دوست دارند. اینطور نیست؟
اماراتی‌ها حق شناس هستند و قدر مرا می‌دانند. من مربی ملی اینها بودم و فوتبالشان را عوض کردم. در امارات این احساس را دارند که اساس فوتبال فعلی شان را مهاجرانی گذاشته و بعدها به این نسل منتقل شده. اینجا مسوولان بزرگ و کوچک مرا دوست دارند. ضمن اینکه من بعد از تیم ملی امارات، مدتی سرمربی الاهلی بودم و چون بازی در استادیوم الاهلی برگزار می‌شد، مسوولان ورزشگاه مرا می‌شناختند.
حتی ناصر شفق می‌گفت در جایگاه ویژه همه، از عربستانی گرفته تا مسوولان فیفا به پای شما ایستادند و تا ننشستید بر جای خود ننشستند.
(می‌خندد) اینها را شفق می‌گوید، چون به من لطف دارد. من خیلی خاکی هستم، این را همه می‌دانند. هیچ‌وقت منم منم نکردم و همیشه خودم را با محیط وفق دادم. این اماراتی‌ها هم قدر شناس هستند و منکر این نمی‌شوند که نقشی در بازسازی فوتبالشان نداشته‌ام. به همین دلیل همیشه احترام مرا نگه می‌دارند و دوستم دارند.
اما چرا این قدرشناسی نسبت به شما در ایران انجام نمی‌شود؟ دلیلی دارد؟
این را من نمی‌دانم. گهگاهی این قدرشناسی هست و گاهی هم نیست. در مشهد که بودم خیلی به من محبت داشتند. ابومسلمی که خداداد اداره‌اش می‌کند، تیمی است که من همراه با او کارهایش را انجام دادیم. آنجا، مردم به من محبت داشتند و علاقه‌مندی خود را نشان می‌دادند.
شما می‌گویید مردم اما مسوولان فوتبال ما چرا قدر امثال شما را نمی‌دانند؟ در امارات اینقدر احترام اما در ایران... شما از مسوولان فوتبال ایران توقعی ندارید؟
من از کسی کوچکترین توقعی ندارم. یک مدت مربی تیم ملی بودم و خدماتی برای فوتبال ایران انجام دادم. افتخاراتی که تیم ملی در زمان من به دست آورد برای همه بود. تنها منحصر به من نبود. یک کار گروهی بود که همه در آن شریک بودند. حالا هم دوست ندارم از کسی خرده بگیرم. در امارات هستم و امیدوار به موفقیت تیم نوجوانان. فقط خواسته‌ام این است که شما و همه مردم برایشان دعا کنید

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391