برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

اصغر شرفی: مایلی کهن جریان انحرافی فوتبال ایران است

سه‌شنبه، ۲۸ آبان ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۲۹ — گل

قدیم‌ها از فنس بالا می رفت حالا ادعای اخلاق و پاکسازی دارد ؛ فساد یعنی ملاقات با رئیس جمهوری و سرمربیگری سایپا ؛ چقدر پول گرفتی ، لیاقتت چقدر بوده؟آن بازیکن سیگاری پرویز قلیچ خانی بود .

اصغر شرفی

اصغر شرفی مربی سابق تیم ملی در دهه ۵۰ و سرمربی تیم های استقلال، برق شیراز و ... چهره ای شناخته شده در فوتبال ایران است. گفت وگوی ما با اصغر شرفی بعد از مصاحبه محمد مایلی کهن انجام می شود. مصاحبه ای به سبک مربی صبا که در آن طبق معمول دوست و دشمن را از دم تیغ گذرانده است.

شرفی می گوید: ایشان باز هم بیکار شده اند و شروع کردن به پاچه گیری، ببخشید که از این لفظ استفاده می کنم واقعا عذر می خواهم اما باید جلوی این جور آدم‌ها سفت ایستاد تا فکر نکنند هر چیز که به ذهن کم سوادشان می آید حق است و باید آن را به زبان بیاورند. این چندمین باری است که مایلی کهن من را مورد لطفش قرار می دهد که البته ریشه همه این‌ها دعوای من با اوست در بازی سایپا و برق شیراز حدود ۱۰ سال پیش. البته آن وقت‌ها مایلی کهن به من زنگ زد و از من حلالیت طلبید اما فکر می کنم یک چیزهایی در ذهن ایشان اتفاق می افتد که مدام یادش می رود، بنابراین من فعلا حرف های ایشان را جواب می دهم تا بفهمد حلالیتی در کار نیست . .
شرفی را از پاسخ به مایلی کهن شروع می کند: ایشان از تیم ملی خاطره ای نقل کرده و گفته در یک اردو یکی از بازیکن‌ها داشته سیگار می کشید که من به عنوان مربی آمدم و او سیگارش را خاموش نکرده. می خواستم از طریق شما بگویم که آن بازیکن پرویز قلیچ خانی بود؛ بهترین بازیکن ایران و رفیق صمیمی خودم. ما با هم بسیار نزدیک بودیم و من به افکار او علاقه داشتم؛ شاید شما ندانید ولی پرویز تحت تاثیر چپها بود و من هم به این موضوع علاقه داشتم و به خاطر همین ما بحث های زیادی با هم داشتیم. بحث هایی که البته برایمان دردسرساز هم شد و یک بار من، پرویز و یکی از بازیکنان را بازداشت کردند و برای توضیحات به ساواک بردند. البته این‌ها گفتن ندارد چون ممکن است مردم فکر کنند من هم یکی مثل مایلی کهن هستم که می خواهم خودم را به جایی بچسبانم. اما من این را گفتم برای اینکه ذهنتان روشن باشد.

مربی تیم ملی در دهه پنجاه می گوید : تازه اصل ماجرا این بود: قلیچ خانی عادت داشت سیگار بکشد. این چیزی که مایلی کهن می گوید حقیقت دارد ولی من پرویز را کشیدم کنار و از او خواستم سیگار را کنار بگذارد یا در تیم ملی این کار را انجام ندهد. به او گفتم اگر این کار را کردی یا جای توست یا جای من. پرویز جا خوردچون به هر حال ما با هم خیلی رفیق بودیم . حتی حشمت مهاجرانی آمد و به پرویز گفت مشکلت را با اصغر حل کن و قلیچ خانی به احترام من دیگر سیگار نکشید... تازه او پرویز قلیچ خانی بود بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران. کسی که روی دستس نمی آید.
شرفی به اینجای داستان می رسد بحث را می برد به دهه ۵۰ فوتبال ایران: آن نسل دهه ۵۰ فوتبال ما را جهانی کردند و تکرار شدنی هم نیستند. ببینید ما چقدر بازیکن بزرگ داشتیم؛ مرحوم حجازی، علی پروین، آندرانیک اسکندریان، حسن روشن، نصی عبداللهی، حسن نظری، ابراهیم قاسمپور و ... این‌ها بهترین های تاریخ فوتبال ما هستند. اما ما در این همه سال اردو هیچ وقت با هم به مشکل نخوردیم چون بزرگتری و کوچکتری در فوتبال مشخص بود و مثل حالا نبود که یک مربی سفارشی و توصیه شده مثل مایلی کهن هر چه به دهانش می آید را بگوید و روزنامه‌ها هم بازنشرش کنند. من واقعا برای فوتبال متاسفم که آدمی در این حد ضعیف هنوز دارد کار فنی می کند. نگاه کنید به کارنامه ایشان و ببینید چند تیم و مدیر را بدبخت کرده. آن وقت همه این ناکامی‌ها پشت حمله های ایشان به علی دایی، اصغر شرفی، حسن روشن، امیر قلعه نویی، افشین قطبی و دیگر آدم های فوتبال پنهان می شود.

شرفی در ادامه می گوید: گفتم قلعه نویی یاد آن بازی سایپا – سپاهان افتادم که آقای مایلی کهن داشت سایپا را به لیگ دسته پایین تر می فرستاد ولی جایی که منافعش بود با قلعه نویی صلح کرد و عکس یادگاری هم با او گرفت تا مبادا قلعه نویی که تیمش قهرمان لیگ شده بود دستور حمله بدهد و سایپا بیفتد. یا همین عکس یادگاری گرفتن‌ها با علی دایی ... خب، آدم حسابی تو که ادعای مسلمانی و راستگویی می کنی این همه تغییر رنگ برای چه؟ اقلا همانی که ادعایش را داری باش. بالاخره مردم خیلی چیزها را می فهمند. آن وقتی که شما اسمتان از قوطی برای تیم ملی درآمد چطور سرمربی شدید؟ والله که ماها در ایران نبودیم که شما را سرمربی تیم ملی کردند. سئوال من این است که آیا شده مایلی کهن بدون ارتباطات تیم بگیرد؟ بدون صبحانه خوردن با رئیس جمهور دم کسی را دیدن یا تظاهر به دین داری ؟ همین امروز یکی از دوستان مدیرعامل سابق نفت آبادان من تماس گرفت و گفت ایشان برای یک نیم فصل حضور در نفت آبادان ۸۰۰ میلیون پیشنهاد داده و تازه لابد اگر با او صحبت می کردند می گفته به خاطر مردم جنگ زده آبادان و به عشق آنها قرارداد بسته ام.این دینداری است؟ مسلمانی است ؟ نه آقای مایلی کهن شما سال های سال است داری در این فوتبال پولت را درمی آوری. راهش را هم یاد گرفته ای... اما بعد از ۸ سالی که نوبت شما بود ظاهرا قرار است اتفاقاتی بیافتد و شما را کنار بگذارند. البته من بخیل نیستم ولی دیگر دولت دست دوستان شما نیست و شاید لازم باشد از طریق سود پول های که تا حالا گرفته اید زندگی تان را بگذرانید. خداراشکر ... مردم دارند نفس می کشند اگر شما و دوستان تان بگذارید !

شرفی که کمی آرام تر شده ادامه می دهد: من نمی فهمم این آدم که چرا هر وقت بیکار است به عربده کشی مشغول می شود ؟ چرا هر وقت که شایعه اخراجش به گوش می رسد بند می‌کند به علی دایی. این کینه به علی دایی مال کجاست؟ البته خدا را شکر دایی آنقدر محبوب است که مردم گول عوام فریبی های مایلی کهن را نخورند ولی به هر حال عده ای هم هستند که طرفدار مظلومند و این مظلوم نمایی های آقای مایلی کهن آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. ولی من باید به همه بگویم که پشت این عوام فریبی کاسب کاری است، دعوا سر پول است و نه چیز دیگری. به خدا اگر در این فوتبال پول نباشد یکی مثل مایلی کهن هزار سال این طرفها پیدایش نمی شود. شما بروید ببینید ایشان چه امتیازاتی گرفته اند با همین تظاهر به مسلمانی و انضباط .البته خدا از دلت خبر دارد آقای مایلی کهن و دستت رو می شود، مثل همین بازی سایپا که بعد از چند هفته خودداری مقابل داورها اصل خودت را نشان دادی و داور مجبور به اخراجت شد.من آن لحظه یاد روزی افتادم که شما از فنس ورزشگاه بالا می رفتی تا تماشاچی را ادب کنی ... این را که همه دیده اند، چطور ادعای اخلاق می کنی؟ من اسم شما را می کذارم جریان انحرافی که اتفاقا با اهالی اش رفاقت کرده اید ؛ اگرچه حالا زیرش می زنید و می گویید به روحانی رای داده اید.

حرف های آخر شرفی هم خواندنی است او می گوید: البته فوتبالیست‌ها همه بچه های ما هستند و ما نباید اشتباهات آنها را بزرگ کنیم ولی من مجبورم یادآوری کنم که استاد مایلی کهن در دوره پرثمر مربی گری اش شاگردی داشته که بعد از گلزنی شورت خود را کنده و جلوی دوربین‌ها رقصیده است. نه آنکه آن پسر جوان مقصر باشد، نه. به نظر من روش تربیتی این آقای به ظاهر با اخلاق اشتباه بوده، ببینید او به این بازیکن چقدر فشار وارد کرده که در زمین اینجور بیرون زده است.
من واقعا بیشتر از این نمی خواهم درباره مایلی کهن حرف بزنم چون وقت مردم ارزش بیشتری دارد ولی دوست دارم شما رسانه‌ها هم کمک کنید و یک مسئله را حل کنید اینکه چطور ممکن است یک نفر با کارنامه ای تا این حد ضعیف همیشه تیم داشته باشد. آیا علی دایی و قلعه نویی مافیا هستند؟ دایی یک قهرمانی لیگ و دو قهرمانی جام حذفی در کارنامه داردیا قلعه نویی هرجا رفته موفق بوده، این آقا چی؟ این آقا که به هم انگ و تهمت می زند چطور شغل می گیرد؟ اصلا درآمد آقای مایلی کهن از سال های حضور باشگاهی چقدر بود؟ و سوال مهمتر اینکه لیاقتش چقدر بوده.
حرف آخر شرفی هم این است: من اصغر شرفی هستم . بچه چهارصد دستگاه و سرهنگ سابق شهربانی. امیدوارم در این مصاحبه ابهامات را روشن کرده باشم. به امید موفقیت‌ها و پیروزها فوتبال ایران.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391