برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

بی‌سلیقگی قلعه‌نوئی و دائی، بی زاریم از دربی

جمعه، ۲۷ دی ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۲۶ — گل

امروز دائی و قلعه نوئی با انتخاب تاکتیک های به شدت محتاطانه در ردیف نخست اتهام هستند برای این حس بیزاری ما از فوتبال و دربی.

دربی پایتخت امروز در فصل سیزدهم شماره‌ی هفتاد و هشتم خود را در شرایطی تجربه کرد که چهارمین تساوی پیاپی در دیدارهای اخیر رقم خورد تا شاید به قول سام درخشانی، بازیگر سینما و تلویزیون، نیتجه‌ای رقم بخورد که همه شب راحت بخوابند و مسئولان سیما به دلیل نداشتن بعد فنی در دربی به دنبال بعدهای طنز باشند و امثال درخشانی‌ها را به جای کارشناس دعوت کنند. در میان این همه نکات نغض شاید باید به بدسلیقگی دو مربی اشاره کرد، جائی‌که قلعه‌نوئی و دائی فوتبالی که باید مظهر لذت برای هوادار باشد را به مذاق هوادار زهر کردند، آن‌هم در مصافی که نه بعد فنی داشت و نه بعد اخلاقی، هرچند هم بازیکن فنی داشت به نام محمد نوری و هم بازیکن اخلاق داشت به نام خسرو حیدری.

با این وجود در ادامه به چند بدسلیقگی این دو مربی در جریان بازی اشاره خواهیم کرد :

۱) میدان دادن به مهاجمانی همچون مهدی سیدصالحی، سیاوش اکبرپور و مهرداد اولادی. شاید اگر دائی از بعد انگیزشی به قضیه نگاه می‌کرد شاید باید به فرزاد حاتمی میدان می‌داد. شاید اگر قلعه‌نوئی می‌خواست با سه مهاجم طوفانی باشد باید به برهانی و یا حتی محمد مهدی نظری میدان می‌داد.

۲) قلعه‌نوئی شاید اگر محتاط نبود و خوش سلیقه بود حداقل به خسرو حیدری شعاع حرکتی بیش‌تری برای نفوذ می‌داد تا شاید در بین سانترهای پرشمار احتمالی این ماشین سانترکشی ضربه‌ی سری بر کله‌ی مبارک حنیف می‌نشست و دروازه گشوده می‌شد.

۳) باید به قلعه‌نوئی و دائی تاخت، از آن‌ جهت که برای حفظ توپ و پاس‌های متوالی تنها متوسل به دروازه‌بان‌های خود بودند، ستاره‌های پرکاری که امروز شاید فراموش کرده بودند دست نیز دارند و فقط پاس‌کاری را خوب بروز دادند.

۴) درگیری در میانه‌ی میدان با خطاهای مکرر و درگیری‌های زننده‌ی رضا حقیقی و آندرانیک تیموریان. شاید اگر کمی این دو مربی ریسک‌پذیر بودند کمی خلاقیت را به یاد هافبک‌های خود می‌آورد، هرچند استقلال حتی هافبک خلاقی همچون محمد نوری نداشت، ستاره‌ی سرخ‌پوشی که با یک ضربه‌ی ایستگاهی موفق شد بهترین و فنی‌ترین بازیکن میدان شود. جالب آن‌جا بود که هافبک طراح استقلال همان پژمان نوری بود که تنها به دادن پاس‌های عمقی روی آورده بود و تاکتیک اصلی آبی‌پوشان را بکش بکش بروز داده بود.

۵) پرسپولیس و دائی تنها با نام‌های بزرگ بازی کرد. خلعتبری نمونه‌ی بارز این اسامی بود. بازیکنی که قابلیت تغییر نتیجه را داشت اما گویا در تاکتیک‌های دائی نبوغش متبلور نشد. او حتی در دقیقه‌ی ۴۹ نشان داد می‌تواند اما نبود برنامه در خط هافبک سرخ‌پوشان سبب شد تا گلی را در همین تک صحنه شاهد نباشیم، جائی‌که عالیشاه که بیش از همه می‌داند گل‌ساز خوبی است نه گل‌زن، اما پس از رسیدن توپ در یک موقعیت زیبا خودخواهی کرد و توپ را به آن‌جائی کوبید که ...

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391