برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

امیر عابدینی: همین که به جام جهانی صعود کردیم بایدخوشحال باشیم

چهارشنبه، ۲۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۴ — خبرآنلاین

عابدینی می گوید قرار نیست که در جام جهانی آرزوی همه تیم‌ها برآورده شود.

امیر عابدینی، مردی از جنس فوتبال. او در اصل یک سیاستمدار بود اما آن قدر به فوتبال علاقه نشان داد که امروز همه او را به عنوان یک مدیر فوتبالی می شناسند. مدیری که به زعم خیلی‌ها موفق ترین مدیر عامل تاریخ باشگاه پرسپولیس بوده است. روزهایی که او مدیر عامل باشگاه پرسپولیس بود باشگاه ریالی کمک نمی گرفت و حتی به سود آوری هم رسیده بود.اما او امروز تنها عضوی از کمیته فنی است و البته به این هم افتخار می کند.

شروع جام جهانی بهانه ای شد برای گفتگو با امیر عابدینی، بازیکن سابق تیم پیکان که در برهه ای از زمان پیراهن تیم ملی را برتن کرد. پس به ما حق بدهید که سوال خود از امیر عابدینی را از تیم ملی شروع کنیم و جام جهانی...

*با کدام باور به استقبال جام جهانی برویم؟ اینکه نباید از تیم ملی انتظار صعود داشت یا اینکه باید به تحقق استراتژی کروش که کسب چهار امتیاز از تیم های نیجریه و بوسنی و صعود از مرحله گروهی است، خوشبین بود؟

نگاه واقع بینانه می گوید ما باید از حضور در جام جهانی خوشحال باشیم. ما ورود به جام جهانی را جشن گرفتیم. در آوردگاهی حضور داریم که خیلی از تیم‌ها در آن حضور ندارند. ایران به عنوان تیم نخست گروه و شایسته و با اقتدار به جام جهانی صعود کرد. بی تعارف همین جای خوشحالی دارد. منبعد هر اتفاقی رخ دهد را نباید توقع معنی کنیم. این یک موفقیت و یک حادثه بزرگ خواهد بود.<span style="font-size: ۸pt;">حال اگر کروش آمده و تحلیل کرده که ایران می تواند نیجریه را شکست دهد تحلیل درستی کرده، این از مربی حرفه ای چون کروش طبیعی است. مربی حرفه ای به تیمش باور می دهد، اعتماد به نفس می دهد. کروش بر اساس باورها و واقعیت‌ها تحلیل کرده، او از مساوی با آرژانتین حرف نزده یا پیروزی در برابر نیجریه و بوسنی. او چهار امتیاز و صعود از گروه را کارشناسی کرده است و به نظر من این تحلیل کاملا درستی است.حال اگر این اتفاق صورت نگرفت چی؟ آنوقت نباید او را شماتت کنیم. قابل تحسین است که او هدفمند حرکت کرده است و باید بگوئیم بضاعت ما همین بوده است.در برزیل همه تیم‌ها تلاش خواهند کرد اما قرار نیست همه آرزوها محقق شود.

*خیلی‌ها می گویند تدارک تیم ملی در مسیر حضور در جام جهانی اصلا خوب نبوده است و نباید انتظار صعود داشت.

اشتباه نکنید. همه تیم های ملی مسیر مشابه با تیم ملی را طی کردند. اینطوری نبوده که در آنسوی مرزها لیگ‌ها تعطیل شود برای تیم ملی. طبیعی است چون قالب تیم ملی در بازی های داخلی یا همان لیگ شکل می گیرد. البته لژیونرها هم هستند. بیشتر بها کروش به بازیکنانی ایرانی شاغل در لیگ های خارجی بوده. از نگاه او بازیکنی که در لیست تیم های اروپایی جای می گیرد دست کم ۸ کیلومتر می دود در حالی که میزان دوندگی در لیگ برتر ما کمتر از ۸ کیلومتر است. فرصت او بیشتر به بازیکنانی است که تحمل فضای سنگین مسابقه را دارند. کروش برای خط حمله بیشتر بازیکنانی را انتخاب کرده که در خارج از کشور توپ می زنند. رضا قوچان نژاد، اشکان دژاگه و علیرضا جهانبخش. البته کریم انصاری فرد هم هست که در بین بازیکنان داخلی یک نمونه خوب است که می تواند در میادین بین المللی عیار خود را نشان دهد. برای خط هافبک ما هم بازیکنانی بازی می کنند که که حرفه ای بودن را باور کرده اند. در خط دفاع چاره ای جزء تکیه به بازیکنان داخلی نبوده که البته بضاعت بسیار خوبی است و باید به یاد داشته باشیم که ما در دفاع ترانسفری نداشته ایم.<span style="font-size: ۸pt;">کروش برای موفق شدن نهایت تلاش خود را بکار گرفته و سیستم تاکتیکی او هم روان است و طبیعتا در بعد روحی و روانی هم خیلی تلاش داشته است. با این شرایط کسب سه امتیاز در جام جهانی جای تشکر دارد و اگر تیم ملی موفق شود ۴ امتیاز بگیرد باید تشکر ویژه ای از کروش داشته باشیم.</span>

*بهترین تصمیم برای آینده این فوتبال چیست؟ حفظ کروش یا رسیدن به مربی داخلی چون حسین فرکی؟

نه در فوتبال بلکه در مدیریت این گونه نیست که هر تصمیمی مدیر اتخاذ کرد به مرحله اجراء در آید. گاهی اوقات تصمیم گرفته می شود اما شرایط اجرا وجود ندارد.برای تصمیم گیری در این زمینه باید صبور باشیم. باید اجازه دهیم جام جهانی تمام شود و بعد از جام جهانی تصمیم بگیریم.امروز شاید علی کفاشیان تصمیم بگیرد که کروش باشد اما کروش نخواهد. مثلا او دستمزدی را برای کروش تعیین کند اما کروش دستمزدی مازاد بر توانمندی فدراسیون فوتبال ارایه دهد. شاید کروش به این نتیجه برسد که دیگر چیزی برای عرضه کردن به فوتبال ایران ندارد و بضاعت فوتبال ایران همین است.البته من شنیده ام که کروش هنوز رقمی را تعیین نکرده، شاید تیم ملی در جام جهانی به گونه ای موفق عمل کند که گرایش کروش برای کار در ایران بیشتر شود و فدراسیون فوتبال هم تمایلی بیش از اندازه برای تمدید قرارداد پیدا کند و شاید ناکامی ایران در جام جهانی او را وادار کند تا مدت‌ها پاسخگوی ناکامی باشد. در چنین شرایطی نه او رغبت کار در تهران خواهد داشت و نه فدراسیون فوتبال علاقمند خواهد بود که به همکاری اش ادامه دهد. بنابراین باید منتظر بمانیم و ببینیم در جام جهانی چه شرایطی پیش خواهد آمد.

*آیا اکنون کمیته فنی به علی دایی در انتخاب بازیکن مشورت می دهد؟

کمیته فنی وظایف تعیین شده و تعریف شده ای دارد. این کمیته برای تقابل شکل نگرفته است. برای تعامل، حمایت و هدایت علی دایی شکل گرفته است. کمیته فنی کمیته مزاحم نیست. اصلا هیچ تیم، هیچ سازمانی نمی آید که کمیته مزاحم شکل دهد. شاخص ترین وظیفه تعریف شده برای این کمیته تعامل با سرمربی تیم است. اینکه این کمیته دیر تشکیل شده یا زود بحث دیگری است اما بر اساس مصوبه امضاء شده کار را با حمایت از علی دایی پیش خواهیم برد.اکنون هر برنامه ای علی دایی به مدیر عامل ارائه دهد ما حمایت خواهیم کرد اما از سال بعد نقش مشورتی بیشتر خواهد شد. سرمربی خواسته های خود را به مدیر عامل می دهد و در ادامه به جای هیات مدیره این کمیته فنی است که برنامه‌ها را مطالعه و اظهار نظر خواهد کرد. اعضای هیات مدیره اعلام کرده اند که نظر کمیته فنی نظر آنهاست. البته کمیته فنی تلاشش فقط در تیم بزرگسالان خلاصه نخواهد شد. اکنون تصمیماتی از سوی علیرضا رحیمی و حسین عبدی برای آکادمی فوتبال گرفته شده که این مورد تایید من و کاشانی هم هست. یک بار دیگر تاکید می کنم همه تلاش‌ها و برنامه ریزی های کمیته فنی برای کمک به باشگاه و تحقق اهداف از پیش تعیین شده است و اصلا ما به دنبال تقابل نخواهیم بود. همه عضو یک خانواده هستیم و هدف مشترک را دنبال می کنیم.

*به عنوان آخرین سوال برای امیر عابدینی که روزی مدیر عامل باشگاه پرسپولیس بوده الان سخت نیست که فقط عضوی از کمیته فنی شده؟

هر کسی در اجتماع جایگاهی دارد و سعی می‌کند که از جایگاه خویش مراقبت کند. اما یک شآن عمومی هم داریم. وقتی بحث سرمایه ملی و حفظ از آن پیش می آید ادعا بس است. وگرنه نه علی پروین و نه امیر عابدینی و نه دیگران حاضرند می شوند که شاءنشان زیر سوال رود. اکنون مجموعه ای است به نام پرسپولیس که میلیون‌ها طرفدار دارد. حال جایگاه مهم نیست. مهم این است که فرصت‌ها سوزانده نشود. من آمده ام به کمیته فنی برای کمک به جوانان و چرا این را قبول کردم به این خاطر که شان مردم غالب بر شان امیر عابدینی است.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391