برای عضویت در سایت نیاز به ثبت نام ندارید! کافیست در یکی از سرویسهای گوگل، فیسبوک یا یاهو عضو باشید و از گزینه ورود استفاده کنید. این روش در بسیاری از سایتهای بزرگ استفاده می‌گردد و شما را از بیادسپاری یک نام کاربری و رمز عبور دیگر بی‌نیاز می‌کند. این کار از طریق پروتکول امن OAUTH2 صورت می‌پذیرد. برای اطلاعات بیشتر، صفحه مربوطه در ویکی‌پدیا را بخوانید.

نگاهی به رابطه قدرت و پول در فوتبال

دوشنبه، ۲ مرداد ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۲۸ — گل

جنگ قدرت در باشگاه های مختلف بین مربیان و بازیکنان ممکن است کمی طولانی شود اما در نهایت معمولا با پیروزی بازیکنان به پایان خواهد رسید

لوکا   مودریچ

آرسنال و تاتنهام، دو رقیب و دشمن لندنی، برای اردوی پیش فصل شان مسیرهای متفاوتی را طی کردند. توپچی‌ها راهی شرق آسیا شدند و اسپرزها ایالات متحده را انتخاب کردند. اما آنچه شرایط مشابهی را برای ونگر و ویلاس بواس در این سفر رقم زده، غیبت ستاره اصلی دو تیم در این اردوهاست. فن پرسی دو هفته قبل به طور رسمی اعلام کرد قصد تمدید قرارداد با آرسنال را ندارد و مودریچ نیز بعد از تلاش ناکام سال گذشته برای رفتن به چلسی، این بار قصد ندارد فرصت پیوستن به رئال را از دست بدهد. زمانی مربیان با چنین بی نظمی هایی به شدت برخورد می کردند اما اکنون شرایط به کلی تغییر کرده است. ونگر تلاش کرد غیبت فن پرسی را موجه جلوه بدهد و ویلاس بواس تنها از عصبانیت رئیس باشگاه تاتنهام گفت. در روزگاری که "پول" در فوتبال حرف اول را می زند، قدرت مربیان روز به روز کاهش پیدا می کند.

روزهای اقتدار مربیان

هرچند از اواخر دهه ۱۹۶۰ اندک اندک بازیکنان فوتبال در قامت ستاره هایی محبوب، دستمزدهایی بیش از سایر مشاغل کسب کردند اما تا اواخر دهه ۱۹۹۰، "رئیس" اصلی در یک تیم سرمربی بود. مربیان بزرگ، کوچک ترین بی نظمی را بر نمی تافتند و بازیکن خاطی را جریمه یا از باشگاه اخراج می کردند. بهترین مثال، سر الکس فرگوسن است؛ سرمربی مقتدر شیاطین سرخ که ستاره های زیادی را به دلیل نافرمانی از تیمش کنار گذاشت. اما حتی فرگی هم مجبور شد مناسبات جدید را بپذیرد؛ زمانی که وین رونی آشکارا جدایی اش از منچستریونایتد را اعلام کرد اما چند روز بعد قراردادش را تمدید کرد و فرگوسن تنها با گفتن اینکه "هر بازیکنی جوانی ممکن است اشتباه کند"، با آغوش باز ستاره یاغی تیمش را پذیرفت؛ در حالی که برنده این بازی، کسی جز رونی نبود که قرارداد جدیدش را با دستمزد هفتگی ۲۵۰ هزار پوند در هفته تمدید کرد.

مربیان ارزان، بازیکنان گران

این اولین بار نیست که ویلاس بواس چنین تجربه ای را از سر می گذراند. او که خود سال گذشته برای جدایی اش از پورتو و پیوستن به چلسی، ۱۵ میلیون یورو خرج روی دست آبراموویچ گذاشت، در مقایسه با بازیکنان تیمش، چندان گران قیمت نبود. از سوی دیگر، مدیران و مالکان باشگاه‌ها به خوبی می دانند که کنار گذاشتن یک مربی، بسیار مقتصدانه تر از چند بازیکن است (و البته بازیکنان نیز از این مسئله به خوبی آگاه هستند). اینجاست که بازیکنان (به ویژه بازیکنان بزرگ تیم) می توانند قدرت شان را به رخ بکشند. آنها می دانند بازی بد تیم، چه حاصل بی تدبیری مربی باشد و خواه به دلیل بازی بد آنها، این مربی است که خطر اخراج را بیش از همه احساس می کند. لوئیس فیلیپه اسکولاری و آورام گرانت در چلسی و همین طور فیلیکس ماگات در شالکه، تجربیات مشابهی را از سر گذراندند. گرانت چلسی را به فینال چمپیونزلیگ رساند و ماگات با شالکه تا نیمه نهایی لیگ قهرمانان و فینال لیگا پوکال پیش رفت اما در نهایت در خروجی باشگاه به آنها نشان داده شد. همه اینها تنها به این دلیل بود که بازیکنان تیم سبک کاری مربی شان را دوست نداشتند.

با ادامه این روند و افزایش قیمت بازیکنان، قدرت مقابله مربیان با آنها کمتر و کمتر می شود. بازیکن به سرمایه باشگاه تبدیل شده و مدیران حاضر نیستند به خاطر اختلاف مربی با ستاره تیم، او را با هر مبلغی به باشگاه های دیگر واگذار کند و این باعث می شود تا اتفاقی مانند ماجرای کارلوس تبس در منچسترسیتی رخ دهد. مهاجم درد سرساز آرژانتینی بعد از درگیری با مانچینی و مصاحبه های تند علیه سرمربی تیمش، در نهایت به دلیل پیدا نشدن مشتری ای که بتواند قیمت مورد نظر مدیران سیتی را بپردازد، به جمع آبی‌ها برگشت.

خبرهای تصویری

بعدی قبلی

تمام حقوق برای سایت فوتبال . آی آر محفوظ است . هر گونه نقل مطلب و خبر از سایت با ذکر منبع مجاز است | 1391